Umut ettim bitmesin,
Geceler...
Çok da hüzün doluydu..
Belki hasret, belki sıla.
Kim bilir, belki de gök kadar bir umut.
İlkbaharın korkusu,
Ve güneş korkutuyor?
Baharın güneşi.
Evet, baharın güneşi korkutur mu insanı?
Korkutuyor...
Sabahla beraber insanın telaşesi..
Ama gece herkes eşit,
Herkes karanlıkta...
Belki budur bizi ferahlatan...
Demir dağın devrilip yıkıldığı an gibi,
Ergenekon'dan henüz çıkıldığı an gibi,
Ve Tanrı'nın ilk Türk' ü, Türk kıldığı an gibi,
Senin, düştüğün yerden doğrulmana muhtacız,
Eski hırsla yeniden, yoğrulmana muhtacız.
Caner KARA