Hakan Enes Yılmaz
@kaguname
Uyu gelmedik daha.
Okuduğum ve sevdiğim kitapları, kendi dilimde anlatıyorum.
1 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Kendimden Şüphe Ettiğim Sayfalar.Felsefe
Bazı mangalar vardır, okurken bir karakteri değil, kendini tanırsın. My Dearest Self with Malice Aforethought (Shinai naru Boku e Satsui wo Komete) işte tam olarak böyle bir deneyimdi benim için. Sadece bir psikolojik gerilim değil; benlik, miras ve içimizdeki karanlıkla yapılan bir yüzleşmeydi. Bu yazıda, bu eseri tek bir günde bitirmiş biri olarak kendi gözümden felsefesini, psikolojik katmanlarını, çizim gücünü ve anlatım hızını yorumlamak istiyorum.
Eiji Urashima karakteri, klasik bir “ana karakter” değil. Kendi hayatına yabancı, geçmişine düşman ve kendisine karşı şüphe dolu bir karakter. Onu okurken bir “ana karaktere” değil, sanki kendi zihnimin gölgelerine baktım. Eiji’nin hafıza kayıpları, ne zaman ne yaptığını bilememesi ve içindeki başka bir "benliğe" karşı duyduğu korku; gerçek hayatta da birçok insanın bastırdığı kimlik çatışmalarını simgeliyor.
Özellikle dizinin dissosiyatif kimlik bozukluğu temasını ele alışı dikkat çekici. Eiji’nin yaşadığı bu kopukluk, onun sadece bir birey olarak değil, bir toplumun, bir ailenin ve bir suçun kalıntısı olarak da çözülmeye başlamasına neden oluyor. Babasının geçmişiyle tanımlanmak mı, yoksa kendi yolunu çizmek mi? Bu, belki de insanın varoluşsal en büyük ikilemi.
Manga, şiddeti ya da gerilimi yalnızca bir araç olarak kullanmıyor. Altında yatan daha büyük bir soru var: “İçimizdeki karanlık bize ait mi, yoksa miras mı?”
LL kod adlı katilin oğlu olmak, Eiji’nin hayatını cehenneme çeviriyor. Bu noktada eser çok ince bir çizgide ilerliyor: Suç kalıtımsal olabilir mi? Genetik bir kötülük taşır mıyız?
Manganın verdiği cevap net değil ama soruyu sorma biçimi oldukça güçlü. Kimi zaman kendimizi suçlarımızdan değil, genetik geçmişimizden dolayı yargılıyoruz. Oysa kim olduğumuzla, neye dönüşeceğimiz arasındaki farkı ancak