“Sonunda öyle bir yere varıyorsun ki, hayatının sahici bir şeye benzemesini istemeye başlıyorsun... Ama sonra, sahici olan nedir diye düşünüyorsun. Başkalarının hayatı hakikaten sahici mi? Bizden öncekiler hakikaten yaşadılar mı?”
"Yaratılmış olmanın kusurlarından biri de budur işte; sevgi... Sevgi ve inancın olduğu yerde barış da olmuyor, biliyor musun? Yani, barışı öldüren şey yalnızca nefret değil."