Gölge

Gölge
@kalbimin_ritmi
Hakikat
İçinde yaşadığın Dünya bile istemez iken seni..! Her gün bir fidan ekmek gibi dünyaya yine açarsın gözlerini. Ölümden korkar ve yaşamayı unutursan da yaşarken ahir ömürdeki arafa hazırlanır gibi yaşamda ölümü ölümde yaşamı ararsın.. yasamak nedir unutsa da nefes alan bir bitki gibi çiçek açan bir çiçek gibi solmaya mahkum Kader mahkumu gibi gökyüzüne hasret son nefeste anlarsın yaşam yaşamayı bilene ölüm yaşarken yaşamın hakkını verene yakışır lakin herkes giderken 5 metre beyaz kumaş ile uğurlanır artık istenmediğin dünyayı terkidiyar eylesin yanında keskelerin yuhutlarin kalır iki metre yere elalemin senle geleceği elbette yoktur yaşarken her adımını kendilerince değerlendiren hesabı da. Birlikte ödeyelim desen herkes birden toz olur ..
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşamak zorunda kaldı mı kul kulluğunu sorgular imiş sonraki hayatı nedenler nasıllar ve keşkeler ile işgal altında nefes alan bir çiçek gibi gülümser fakat gelmeyen mutlu zamanlardan ve güzel günleri geçmişte kalan güzel anılarla dünya da Arafat'a kalmayı öğrenirmiş kul çaresizce ne bir adım ileri ne de bir adım geri gidemeden ayakları bağlı kalbi Hürriyet'e mahkum ruhu tutsak kalırmış dünya aleminde bazı kulların.. Kabir de nünker ve nekir sormadan sualleri ezber etmiş once sualin cevabını.. Kimsin demesinler diYe dualar eder iken onlarca suali net cevaplarmis kul... Kim peygamberi kim nesli kim rabbi kim yol gostericisi kim kitabı bilirmis Allah'ın bazı kulları..
miras
Gözleri deniz yesiliydi bilemedi boğuldum gözlerinde.. Sözleri cennette söylenen dil idi hayran hayran dinledim sessizce.. Sesinde cenneti sessizliginde cehennemi miras bırakan annemde..
Her soruya cevabım vardır benim lakin konu ben değilsem herkesi tanıyabilir bir sonraki hamlesini gözlerinden anlarım ben lakin aynada gördüğüm ben birçok ben biri acı çekerken biri vurdum duymaz biri tebessüm ederken biri halaya duruyor soruyorum neden yoksa tahammülüm kalmaz miydi yaşamdan yada kendimi tanimaktan kimseyi tanıyamaz olan kendi varlığından yorgunum ben..
Bilinmeze yolculuk.
Korkak idim çoğu zaman tedirgin..! Karanlıktan mezarlıktan en çok da ceneze arabasından.. Bir gün bir nefes eksildi evimden o gün ne karanlık korkusu ne mezarlığın sessizliği tedirgin etti ne de cenaze arabası uğursuz geldi.. Korkularım yerini aynı yolculuğa hasret bırakacak kadar özletti yaşamdan ayrılmaya bilinmeze sevdaya bıraktı kendini..