f.
@kalpgelimi
Celladıma gülümserken çektirdiğim son resmin arkasındaki şiirler.
4 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Kuş Koysunlar Yoluna
Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu.
Hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum, bir şeyden.
Kendimi bulamıyorum, dönüp gelip kendime yerleşemiyorum.
Kendime bir yer edinemiyorum, kendime bir yer..
Kafatasımın içini bir küçük huzur adına
aynalarla kapattım.
Ölü ben’im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben.
Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına?
Niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına?
Niye kimseler izin vermez yollarına kuş konmasına?
“Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna” bir çocuk demiş.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dedim İnsan
Dedim, kendine dargın yürümektir insan.
Yürüyorum diye yolda kalmamış sananların arasından
Yarım deyince aklına ilk elma gelenlerin
Başıma ve ayaklarıma adın kadar taş düşürürken
Kendime hiç, sana çok baktığım bir yanılgıdan
Geldim ve buradayım.
Farz edelim, buradayım diyebilecek kadar yürüdüm dünyada
Sen farz et, bir sokak kadar haklı, bir anne gibi sessiz kırıldım.
Yanıma biraz kapı, biraz evde yok
Yanıma biraz hiç kimse alıp adından bozma bir yeminle döndüğüm şaşkınlıktan
Geldim ve buradayım.
Dedim, belki de yolda kalmış bir şeydir insan.
Kaldığım yerden bir daha kalıp
İnandığın bir trenden bahsederken sana
Unutmak yerlerini geçmiştik dünyanın "şehrin en masum yanı" diye başlayan konuşmalar - ki buraya gözyaşlarını da alabilirdim aslında
Sesime çarpan yüzün, odayı ortalayan gülüş içeride biz, dışarıda ben ve sen.
Farz edelim, bir treni kaçırmak kadar kaldım yolda.
Ayağımda git ve dön.
Aklımda sen ve biz.
Aklımda ölü doğmuş iki çocuğun cesediyle döndüğüm yoldan geldim ve buradayım.
Dedim, kendine eksik, başkasına külfet yaşamaktır insan.
Belki de papatya sonuçlarına göre sevmeliydim ikimizi ya da mantığın kahveye değdiği o son nokta..
Hafızandan oluşan kamburum -ki buraya en çok gülüşünü alabilirdim aslında
O patik, o tül, o yazma..
Farz edelim, bir söz tutulmamak için de verilir.
Sen farz et ki bunu yanlış anladığın kadar aramızdan çıkmadı dünya.
Gözümde fer ve 'siz
Gönlümde sen diye çıkıp tam ortasında kaldığım dünyadan
Öleceksek Ölelim
Zemheri ayazında
Dudaklarımı okumayı bırak.
Kelimelerin teferruat olduğu bir oyundur hayat.
Sözler anlamın ağırlığıyla çökerler,
Sen uçarı duyguların sana konduğu yere bak.
Plan yapma yorulursun.
Kaderi tasarlama boşuna.
Suya düşer planların
Gözün uymaz olur kaşına.
Sana oyununun bilmediği bir eğimle
Gövdene teslim olacak bir duruş gerek.
Bilme, bilirsen kovulursun.
Sana cehaletle un ufak olacak bir savruluş gerek.
Bana sorma, sorarsan sana seni unutturacak bir varoluş gerek.
Sakın ümidini kesme bahardan.
Kar erir, yaz soğur, güz kalır elbet.
Senin ismin gönlümde üzeri çizilmiş durur.
Nicedir mıhlanmış gibi çekici hatırımda yok.
Ölmüş bir süvarisin, atın hâlâ koşuyor.
Ne yapsan şablonlarla dans,
Ne etsen muhakemeye reverans.
Yazık sana.
Bu orman yüktür arslanlarına.
Sebepleri kobay
Sonuçları muamma.
Bu etrafı çöl,
Bu susuzluk,
Bu aşılması imkansız göl
Mataramda Tuzlu Su
West Indies, Kızıl Elma, İtaki, Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
vahşetim
beni baygın meyvaların lezzetinden kopardı
kendime dünyada bir acı kök tadı seçtim
yakın yerde soluklanacak gölge bana yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Başım açık, saçlarımı ikiye
ortadan ayırdım
kimin ülkesinden geçsem
şakaklarımda dövmeler beni ele verecek
cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim
korsanlardan kaptığım gürlek nara
işime yaramıyor
rençberlerin o rahat
ve oturmuş lehçesinden tiksinirim
boynumda
bana yargı yükleyenlerin
utançlarından yapılma mücevherler
Kısa Pantolon Paslı Çakı
Dizde Kabuk Bağlamış Yara
Nazlan
Sitem et
Kırıl bana
Beni geç vakit
Tek başıma suya yolla
bahçede yüzünü öteye çevir
Güle hayret ediyormuş gibi yap
Gülümseyerek konuş da başkalarıyla
Somurt avluda sadece ikimiz kalınca
Kızıp en sevecen adımlarla üst kata çık
En sevdiğim çiçeğin saksısı kaysın elinden
Derinleşsin ben içerledikçe ruhumdaki sakarlıkYamru bastım iş değildi hake çakılmak bayırdan
Dağ sıra dağdı hangi haşin belden yol veresi
Gece hep süzüldü yukarıdan lakayt kehkeşan
Altımda beni hep yutmaya çağladı nehir
Yetişir heceleme(n) sök beni bir kere
En zoruma gideni yap hegame getir
Çel beni tökezlet tuttur çitlere
Ahla istida edecek ahval değil
Kim bana kıymazsan bilebilir
Dünya dedikleri samut küp
Acılar tıkandıkça bende
Hep seni seslendirir