Halime Kanat
@kanatth3
Bi okur;)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çok iyi yazmamış mı?
Mayıs doğum ayıdır. İnsanlığa bolluk ve bereket getirir. Ama tarih, 1915 yılında Gelibolu Yarımadası'na kötü bir ayrıcalık yaptı. Doğanın sunduğu binbir çeşit nadide dağ çiçeğinin, özellikle de gelinciklerin arasına on binlerce ölümü sıkıştırdı. Ege semalarındaki seyrine doyulmaz o emsalsiz ışık ve gölgelerin görkemli oynaşına yine bir o kadar yaralının taze kanını bulaştırdı...
Su istemedi toprak; kanla doymuştu... Zeytin dalları meyvesini döktü utançtan. Çalılar kefen olurken şehide, eşine rastlanmaz büyük vahşete incir ağaçları şahitlik etti.
Her yaz başı, İmroz Adası'nın tepelerini altın parıltısıyla okşayarak batan güneş, bu kez sönüktü, belki tarihinde ilk kez ağladı; ressam tuvaline sığmayan; pembe, kızıl, kırmızı, yeşil, mavi renkleriyle...
Ve ille de ÖLÜM sarısıyla!..
Siper içi, siper dışı, yaşamayı kendine çok görmüş bir dünyaya cesedini hatıra bırakıp giden askerlerle doluydu. Adam boyu yükselen pırnar kümelerinin üzerine abandığıyla kalan bazı özlem yorgunları, bodur ağaç dallarını kucaklayış biçimiyle sevgiye doymazlığın en açık gösterimini sunuyordu. Tabii ki, görenlere. Daha doğrusu görebilenlere.
Gitmek onur, kalmak bir başka dert orada! Tek teselli:
Mertebenin yüceliği!..
Dünyayı zebaniler ele geçirmiş, insanlara cehennemi sunuyor.
