Kısa sürede binlerce oldular ve dünya, bu yeni varlıkların me-lankolik gölgesine büründü. İyileşmek istediler; fakat başaramadık. Ve sonra, bir gün...
Başka bir renk doğdu, "Kırmızılar."
Lakin onlar farklıydılar, nanomorf onlara güç verdi. İçlerinde sönmeyen bir kıvılcım taşıyor, yüksek enerjileri ve keskin zekâlarıyla bilinmeyen bir geleceğin kapısını aralıyorlardı. İnsanlığın bir sonraki evrimiyiz dediler, Grileri kanatları altına aldılar.
Ve fısıltılar başladı,
Sonra bir başkasına geçti, ardından bir diğerine... Her birini Gri'ye çevirdi yorgun, solgun, hayata küsmüş. Bilim insanları onlara Değişenler adını verdi, fakat halk kendi kelimesini yarattı Değişikler
Geçmişte var olduğunu biliyorduk ama hâlâ yaşadığını bilen yoktu.
Yollarımız hiç kesişmemişti, ta ki 27 Mart 2032'de, Hammerfest buzullarındaki o kazaya kadar.
Zavallı denizci... Nanomorf ilk kez onun bedeninde yeniden uyandı; saçı, sakalı döküldü, kaşlar ve kirpikler insana dair son izler olarak kaldı.