Demir ve Helen’in yıllar önce yollarının kesiştiğini, her ne kadar kendileri hatırlamasa da, kitabın girişinde öğreniyoruz. Bu bölüm, kaderlerinin aslında çoktan birbirine yazıldığını ancak bazen doğru zamanı beklemek gerektiğini bir kez daha gösteriyor.
Olaylar tüm karmaşıklığıyla devam ederken Demir ve Helen’in aşkı da çevrelerinde olup bitenlere aldırmadan giderek daha da güçleniyor. Serinin son kitabında Alin biraz daha ön plana çıkıyor. Başlarda ona sinir olsam da her kitapta zekasına biraz daha hayran olduğumu kabul etmeliyim.
Dedelerinin sonunu okumak ise en çok keyif aldığım kısımlardan biriydi. Özellikle geçmişte Helen’e yaptıklarını öğrendikten sonra bu bölümler çok daha tatmin ediciydi.,
Bir seriye daha veda etmenin hüznünü yaşıyorum. Son kitap olmasına rağmen aksiyonu hiç düşmeyen, merakı sürekli canlı tutan bir kitaptı. Finali ise okuru memnun eden ve bence olması gerektiği gibi biten bir sondu.
Birçok duyguyu aynı anda yaşatan bu seriyi büyük bir keyif ve merakla okudum. İyi ki okumuşum.
Helen ilk kitapta kardeşi Alin’i bulmak için İnferno’ya girmişti. O karanlığın içinde Demir’le karşılaşacağını ve onu hayatının aşkı yapacağını ise hiç bilmiyordu.
Serinin ikinci kitabında önce geçmişe gidiyoruz ve Helen ile Demir’in aşkını daha yakından okuyoruz. Birbirlerini öyle güzel seviyorlar ki satırları okurken onların aşkına hayran olmamak elde değil.
İlk kitabı okuyanlar Alin’in tam bir küçük şeytan olduğunu bilir zaten Devam kitabında çevirdiği dolaplar yine şaşırtmıyor. Hele olayların dedelerine kadar uzandığını öğrenince resmen şok oldum
Helen ve Demir, Alin’i bulmak için birlikte Yunanistan’a gidiyorlar ve burada Helen’in anne ve babasıyla karşılaşıyorlar. Demir’i öyle içten ve güzel karşılıyorlar ki o sahnelerde aşırı duygulandım Helen bir yanda aşkı bir yanda kardeşi arasında kalırken Demir’in ona olan sevgisi ilişkilerini daha da güçlendiriyor.
Geçmişin saklı kalan sırları bir bir ortaya çıkarken Demir de yıllardır içinde taşıdığı çocukluk travmasını Helen’le paylaşıyor. O bölümü okurken gerçekten gözyaşlarımı tutamadım.
İyi ki serinin son kitabı elimdeydi çünkü o finalden sonra beklemek imkânsız olurdu. Her duyguyu hissettiğim, karakterlerle birlikte yaşadığım bir kitaptı. Şiddetle öneriyorum bu seriyi mutlaka okuyun, okutun
NOT: Yetişkin içerik içermektedir.
Reklam
── .✦ | 3/10
Serinin son kitabı beni hayal kırıklığına uğrattı açıkçası. Boş yere uzatıldığını düşünüyorum sadece 2 kitaplık bile olabilirmiş çünkü bu kitapta olay yoktu, inanılmaz sıkıcıydı. Çoğu sayfayı üstten geçerek okudum. Hep olaylar tekrar etti, okutmadı kendisini. Ben İnferno'nun tasarımı ve amacından dolayı kitaba güveniyordum fakat kurgusu zayıfmış bunu fark ettim. Ve maalesef İnferno'nun harcandığını düşünüyorum, böyle bir konu varken neden kart implant konuları uzadıkça uzadı anlamadım. Özellikle de implant olayını başarılı bulamadım. Ayrıca mantık hataları da vardı genel olarak.
Bu son kitap ile seriye veda ettik, içimde bir boşluk oluştu. Kitaba bağlanmıştım. Özellikle de Demir'e.
Seriyi genel olarak değerlendirecek olursam, potansiyelinin olduğunu ama harcandığını düşünüyorum maalesef:(( . Yine de ilk iki kitaptan dolayı sevdim. Ve kitabının sonunun evli mutlu çocuklu olmasını da beklemiyordum, ilk kitabı okurken birisi bana "finalde evli mutlu çocuklular" deseydi pek okuma hevesim kalmazdı çünkü çok klasik bir son diye düşünüyorum -hala öyle dusunuyorum- . Ama Demir'in geçmişinden dolayı aile kurmasını da istedim.
“Yaşam yolumuzun ortasında karanlık bir ormanda buldum kendimi,
Çünkü doğru yol yitmişti.
Ah, içimdeki korkuyu tazeleyen, balta girmemiş o sarp, güçlü ormanı anlatabilmek ne zor!”
(1.Kanto)
..ve böyle başlıyor Dante, kendi cehenneminin düşsel gezisini anlatmaya.. Kitabın çoğu yerinde ustam diye bahsettiği ve bu gezide kendisine eşlik eden Vergilius ile birlikte bir gün boyunca cehennemin dokuz katını ve o katlarda ayrı suçlardan ötürü cezalarını çeken kişileri ziyaret etmektedirler. Karşılaştıkları bu kişiler arasında siyasetçiler, din adamları, krallar, filozoflar ve daha birçok ünlü kişiler yer almakta.. Cehennemden çıkmadan önce ise Lucifer’i (şeytan) görürler. Dante özellikle bu bölümde gördükleri karşısında dehşete düşer;
“Nasıl buz kestiğimi, güçten kesildiğimi sorma bana ey okur, bunu yazamam,
Çünkü yeterli sözcükleri bulamam.”
diyerek gördüğü manzaradan duyduğu rahatsızlığı anlatmaya çalıştığını görürsünüz son bölümde.
Kitabın çevirisi, bölümlerde bahsedilen kişilerle ilgili çevirmenin yazmış olduğu notlar ve yine anlatılan kişileri tasvirleyen resimlerle birlikte oldukça başarılı ama bir solukta okuyup geçemeyeceğiniz bir kitap. Dante’nin pek de objektif olmayan bir tarafla bu eseri yazdığını anlamamak da mümkün değil. Çünkü ziyaret esnasında acı çekenler için üzüldüğünü ama içlerinden sevmediği birilerini gördüğünde de acımasızca alaycı bir tavır gösterdiğine şahit oluyorsunuz.
Merhabalar
Bugün sizlere İnferno serisinin ikinci kitabı olan Kanto II ile geldim. Seri aşırı güzel okurken sınırlarınız zorlanacak. Ve ve sayfaları çevirirken yok artık demeden duramayacaksınız. Meraktan tek solukta okuyacaksınız......
" Kışıma Bahar getirmekle kalmadın, ruhuma çiçekler açtırdın, Persephone.
Ölüm kokuyorlar ama bana yaşam vaat ediyorlar. Ve hepsi senin eserin..."
İlk kitapta da öğrendiğimiz gerçeklerle gerçekten sarsılmıştık ikivi kitap ise daha da sarsılmasına noktasında bir kitaptı bana göre ve bence üçüncü daha da çıtamızı arttıracak. Helen kardeşi Alin ile ilgili tüm sırları öğrenmeye başladığını sanarken ikinci kitap resmen tokat etkisi yarattı bizde. Çünkü bilmediğimiz ve öğrendiğimiz her şey o kadar farklı uç noktadaydı ki yani beynim yok artık demeye başlamıştı. Helen ile Demir'in arasındaki bağ git gide daha da güçlü kopamaz hale geliyor. Demir çok güzel seviyor be ama allah var Helen de gerçekten çok güzel seviyor. Demir bir yandan adım adım Alin'in izin sürerken dördüncü kartı almak için dedesinin yanına Yunanistan'a gideceğini öğrendiler. Ardından Helen ve demir de Yunanistan'a giderler. Tabii Yunanistan sokaklarında öyle bir tesadüf yaşarlar ki Helen'in annesi ve babası dondurma için geldiği sırada kızını ve erkek arkadaşını görür Helen'in ailesi gerçekten Demir'e hiç yaşamadığı duyguları yaşatmışlardı Demir her anına ayrı bir sevinip mutlu olmuştu. Çünkü bilmediği duygularla tanışıyordu o sayfaları okurken gerçekten hem çok duygulandım hem de çok mutlu olarak okudum.
Bazı insanlar gerçekten mutlu olmayı hak ediyorlar ya Demir de Helen de bunlardan birileri gerçekten ben Demir'in psikoloğu ile konuşmalarını da çok sevdim küçüklük travmalarını artık Helen'le birlikte yenmeye başlamıştı. Helen ise koşulsuz şartsız Demir'e gerçekten
Evet, bir serinin daha sonuna geldik. Ama yazar kitabın sonuna kocaman harflerle "ACABA SON MU?" yazarak bizi şüpheye düşürmeye çalışıyor. Bence devam etmez ama yan kitaplar olur. Persona ile bir yerde ufak bir birleşimleri vardı çünkü. Sonra yazarın yeni kitabı da yolda. Bakalım neler olacak?
Resme bütün olarak tüm seriyi inceledim. Yani sadece 3ten bahsetmeyeceğim. Herkes Biliyor ki ben başta yunan-roma mitolojisi içerikli fantastik kitap sandıydım. Adam Hadesim diyerek yarattığı cehennemde geziniyordu. Bildiğiniz cehennem değil, koca bir bina düşünün. işte Hıristiyan inancına göre cehennemin katlarının isimlendirildiği günahlar kulübü. Aynen habule baktımdı bende.
Sakin olun sonra adamın birtakım Cinsel problemlerinin olduğunu mitolojisi pek sevdiğini, biraz karanlık bir hayat yaşadığını öğrendim. Yani ortada fantastik durum yoktu. İşin garibi esas kız Helen'de sonradan bu deliye uydu.
Bence çok yaratıcı bir fikirdi bu şekilde kurgu oluşturması. Ama her ne kadar böyle bir temayı üretmek kolay olmasa da o kurguyu sürdürebilmek de kolay değil. İşte burada yazarın akılcılığı devreye giriyor. Bu arada ana mesele bu değil.
Yazar hem kendi mesleki bilgisini konuşturuyor hem de üretkenliğini. Burada bilim ve teknolojik alanda da hem yaratıcılığını hem de araştırma becerisini de konuşturuyor. Mesleği yazılım olan ama işini yapmayan şahsiyet olarak özellikle o kısımları çok beğendim. Bilimsel kısımlar ise biliminsanı kankitomdan kaptığım naçizane bilgimle de taktir ettim.
Seri üzerine konuşulacak çok şey var aslında. Karakterler özellikle. Ancak yazım alanı kısıtlı.
İşte uzun lafın kısası olarak diyorum ki, seriye sadece #darkromance olarak bakmayalım,çok daha fazlası var. Çok da dark değil, o okuduklarınız gibi, o şekilde değil.
Tam puan verip elveda diyerek,
Reklam
Reklam