Aramızda geçen en kötü şeyler, birimiz ya da ikimiz birden çaresizliğe kapıldığında ya da köşeye sıkıştığında yaşandı her zaman. Çaresizliğin olmadığı bir yerde buluşsaydık güvende hisseder miydik yoksa içine adımımızı atar atmaz o yer birdenbire çaresizlikle mi dolardı?
Küçüklüğümden beri açık bir yaram, üzerinde hiçbir kontrolümün olmadığı açık bir kapım vardı, annem o kapıdan girip mutsuzluğunu bana bulaştırdı, tüm çocukların başına gelen bu değil mi, tüm annelerin yaptığı bu, değil mi, benimki dahil?