Yeni yıl hediyesi gibi bir şey oldu bu kitap çünkü benim için anlamı çok farklı.
Yazarı canım arkadaşım Nuray ile gençlik yıllarımızda paylaştığımız o evden havalanmış da gelmiş kitaplığıma konmuş gibi sanki. Öyle "büyümüşüz be Nuray" diyen bir iç ses ile okudum.
Kadın erkek ilişkilerindeki yalnızlık hallerini olağanca yalınlığı ile ve o hayatların hüznüne ortak ederek anlatmış Nuray Elçin ve çok da güzel anlatmış. Şöyle kahvenizi alıp koltuğa kıvrılıp okuyabileceğiniz, sizi yormayacak, yalın öykülerden oluşan bir kitap.
Her bir öyküyü çok sevdim ama favorilerim "Yedi Tepeli Şehrin En Namlı Orospusu", "Başlangıçta Her Şey Toz Bulutuydu" ve "Yüzüklerin Hanımefendisi" Öyküleri oldu. Özellikle Yüzüklerin Hanımefendisi'nin sonunda 'ohh ellerine sağlık' dedim. :)
Herkese tavsiye ederim, okuyun okutun..
Okuru bol, yolu açık olsun.. Çok baskılar görsün
Reklam
Nazilerin kendini hızla gösterdiği bir dönemde Otto isimli bir tütüncünün yanında çırak olarak başlayan Franz'ın tam yeni yeni uyanmaya ve yaşamaya başladığı bir çağda Yahudi zulmü ile karşılaştığı bir hikaye. Franz geldiği Viyana'da Freud ile karşılaşıyor ve onunla arkadaşlık kuruyor. Franz'ın Freud ile arkadaşlığındansa Otto ile ilişkisi bence daha etkileyiciydi. Kitap genel olarak oldukça etkileyici ve güzeldi. Karakter isimlerini özellikle not almak istedim buraya ki unutmayayım, sevgili Ottı'yu ve Franz'ı...
Bana bu döneme ilişkin bir şey okumak hep çok zor geliyor, o dönemki bu kötülük ve bunun desteklenmesi çok korkutucu ama sonra bakıyorum ki her dönem kendine bir vahşet yaratabiliyor. İnsan iyi mi kötü mü bize çok yanlış öğretilmiş.. Neyse keyifli okumalar.
Tekinsiz öyküler okuyacağımı biliyordum ama bu kadarını gerçekten beklemiyordum. Latin Amerika sen nasıl bir cevhersin gerçekten!
Hayaletler, ruhlar.. Ürkütücü bir atmosfer ve oldukça çarpıcı bir şiddet var tüm öykülerde. Öyle sadece bir hayalet öyküsü deyip geçemeyeceğimiz, hayatın içindeki o şiddeti, kötülüğü, istismarı tüm gerçekliği ile öyküye dahil etmiş tüylerimi ürperten bir metin. Çok sevdim, kadına şiddet (fiziki ve duygusal her türlüsü) tüm hikayelerde özellikle oldukça baskın ancak kitaba ismini veren son hikaye öyle etkileyiciydi, kitabı biraz da sırf bu hikaye nedeni ile daha da sevdim.
Kesinlikle okuyunuz...
Han Kang ile tanışma kitabım oldu Vejetaryen. Uzun zamandır listelerimde olsa da bir türlü denkleşemiştik. 2024 Nobel ödülü ile birlikte iyice meraklanıp yılı kendisi ile açtım. İyi ki de öyle olmuş. Uzun zamandır okuyamıyordum, yeniden okuma arzusu duymama vesile oldu.
Kurguya bayıldım. 3 bölümden oluşuyor kitap, keşisen 3 öykünün anlatıldığı bir roman demek daha güzel bir tanım olur sanırım. Vejetaryen sert bir bölümdü, Moğol Lekesi bölümü oldukça estetikti, o çiçek çizili vücutlar okurken seyrettirdi kendisini resmen, Alev Ağacı bölümü de bir hesaplaşma hikayesiydi.
Bir kitabı okurken seyreder gibi hissettirebilmek bence büyük bir meziyet. Bu sene yazarın dilimize çevrilmiş diğer 3 kitabını da aralıklar ile okuyacağım. 10/10 luk bir kitapla yıla başladığıma da Han Kang ile nihayet tanıştığıma da çok mutluyum.
Keyifli okumalar...
Duygu Terim'in ilk kitabı Aslında Her Şey Yolunda. Daha önce çeşitli mecralarda öyküleri yayınlanmıştı ve zevkle takip ediyordum ama elbette ilk kitabın heyecanı bambaşka...
Sakin, dingin öykülerden oluşuyor tüm kitap. Büyük karmaşaların olmadığı öykülerin karakterleri öyle bizden ki... Sıradan insanların sıradan (!) günlük hayatları..
Hiç bir şeyin yolunda gitmediği bir çağda zorla yoluna koyulan hislerin hikayeleri. Biz yolunda görüyorsak, görmek istiyorsak yolundadır (mı acaba?).
İronisi, öykülerin kurgusu, dili, üslubu, yalınlığı ile çok güzel bir kitap olmuş.
Ben çok severek, Duygu ile tanışıklığın verdiği mutlulukla okudum. Herkese tavsiye ediyorum, okuyalım okutalım ki yeni yazarlar yazsınlar, bilinsinler ve okurları bol olsun..
Sevgiler..
Reklam