Kriz dönemlerinde hükümetlerin tebaasına yardım etmesi beklenir, ama yoksulluğu tamamen çözmesinden söz edilmezdi. Yoksullar bir bakıma var olmak durumundaydılar, çünkü onlara yardım etmek zorunlu bir görevdi. Müslümanların toplumsal yaşamlarının merkezindeki en önemli özellik muhtaç olana yardım etmekti.