şımarık bir çocuğun el bebek gül bebek büyüdüğü aile evinden kopunca duyduğu tatminsel boşluğu ömür boyu üzerinden atamaması -daha çok, atmak için çare arayışına bile girmemesi- yüzünden büründüğü melankolik, ölüm arzusu ile dolu ruh hâlinin sayfalarca anlatıldığı, sonda ters köşe yapmaya çalışırken işin esasında içimde hiçbir ilgi kırıntısı yaratmayı başaramayan, yazarın belki de en kötü kitabı. sürekli aynı noktalar üzerinde dönüp duruyor, ne istediğini bilmeyen, aylak, şımarık bır adam; hayatına art arda giren kadınlar; alkol ve intihar düşünceleri. ana karakter yozo şimdiki zamanın sözde depresif gençleri için adeta cennetten çıkma bir rol modeli, yalnız bu yüzden bu kadar rağbet gördüğünü düşünüyorum.