Ne için
Sokaklarında yıllanmış ölümler olan bu şehir,
Beni tam kendisine bağlayan,
Yoksa ölümlü olmak fikri mi bağlayan,
Tanıdığım çok tabut görüyorum,
Aslında nefes alan,
70'li yaşların tütün darlığında,
Halbuki yaşıyor tabutlar,
Ama bir eksik ile,
Hata çok eksik ile,
Dudaklarında çağın bunalımı,
Bıkmış ve yorulmuş bakışlar ile,
Nefes alan tabutlar görüyorum,
Ne için...
Ben her gün aynı kişi olamam,
Bilim bipolar bozukluk diyor,
Asla değil,
Her gün nasıl aynı oranda,
Seni sevebilirim,
Olabilir mi?
Bazen bilimde yanılıyor.