Mert Karayiğit
@karayigit
Marmara Üniversitesi
Şu anda okuduğu kitap
Bu işleri ne kadar iyi biliyor. Sesi ne rahat emir veriyor. Acaba aktörlüğü var mı? Hayır bu aktörlük değil, başka bir şey. Hayatı benimsemiş! Hiç mağlup olmamış.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Sabır, insanoğlunun tek kalesidir."
İçimde o güne kadar duymadığım bir eziklik vardı. Bu korku değildi, acı değildi. Ancak kendisine ihanet eden insanların duyacağı bir azaptı. Bir ucu iğrenmede biten garip bie duygu.
Hepsinden fenası, artık hiçbir şeye inanmıyordum. Fakat korkmuyordum da. Olabilecek şeylerin en kötüsü olmuştu. Artık hürdüm.
Ütopya'nın Distopya'ya Dönüşümü
"Şimdi geriye dönüp baktığım zaman, bu tavrımızın aşırı bir tembellikten, uyuşmuşluktan kaynaklandığını açıkça görebiliyorum. Hiçbir şeyi protesto etmiyorduk, karşı çıkmıyorduk. 'Bana dokunmayan yılan bin yaşasın!' diyor ama yılanın bize dokunacağını hesap etmiyorduk." Bu mükemmel kitaptan, çok güçlü bir alıntı bu. İlk bakışta bu hikayeki tek suçlu, bu cennet adaya "yedi ölümcül günahı" getiren Başkan olarak görülebilir. Fakat onları felakete götüren her kararı alkışlarla karşılayan ada halkı da en az Başkan kadar suçludur bu hikayede. Kaos içindeki dış dünyadan kaçıp cennet gibi bir adaya kaçmayı başaran bu insanlar, yaşadıkları huzurun rehavetine kapılıp sorgulamayı bırakmış, irade kaybına uğramışlardır. Malesef, "bir yerde kötülük var ise oradaki herkes biraz suçludur", bu kitabın bana en iyi öğrettiği şey bu oldu.