"Bıkkın palyaçoyu anlatmış mıydım size? Bir gün bütün boyalarını kullanıp yüzüne hüznü çizmişti. Nasıl alkışladım bilemezsiniz öyle görünce. Fotoğraf çektirip yüzünü yıkamasını söyledim. Fotoğraf çektirdi ve yüzünü yıkadı. Resim çıktı, hüzün çıkmadı.”
Hep mi yere düşer insan?
Gökyüzüne düştüm ben o gün;
Gök yüzüne!
Ayaklarım yerden kırılınca
Vuruldu ruhum.
Beyaz bir buluta sarıldım
Kanatlarım göğe kelepçelenip.
Hep mi kırmızı kanar yara?
Yüreğim aralıksız kanıyor
Toprağa batan güneşime.
Ölemememin rengi kırmızı.
Ey ömrüm!
Daha kaç durak var
Son yolculuğa?
Yoruldum
Kendimi omuzlarımda taşımaktan.
Sevgi Gül İlkan