Geçiyorum dünyadan, ömrüm yetmeyecek ruhumda ve kalbimde taşıdıklarıma.. Bir yaprak gibi sessizce, sakin ve kollarım iki yanımda. Öldüğümde hiç kimse olacağım, dünya dönmeye devam edecek, güneş her sabah evlerin çatılarını sarıya boyayacak. Ben olmayacağım, şimdi var mıyım, var mıydım bilmiyorum..
Reklam
Galiba bin yaşında öleceğim. Kalbimin içinden geçenler bir ömre sığmaz. Sahi ben saydıkları yaşta mıyım? Ölmemişsem yaşıyor oluşumdan değil de bine üç kaldığındandır belki de..
Piyano..
youtube.com/watch?v=2ixGWdz...
Bir süredir sık sık kaçtığım bir yer var. Orada bir piyanonun yakınlarına oturup izliyorum insanları.. Mutlular, heyecanlılar ve belki umutlular..
Bu sonuncusu yani umut..
“Ömür umuttan önce bitmeli” demiş söz..
Şimdi kaç yaşında olduğuma bile inanmadan sanki binlerce yıldır yaşamış gibi yorgun ruhuma gökyüzünden bir ışık seçmek ve onu izlemekle meşgul olmazsam, çözümsüz meseleleri düşünmeye doğru uzanacak içimdeki bitmek bilmeyen yolların birisi ve ben o yolun çıktığı yeri hiç sevmiyorum..
Gücüm yok artık içimin karanlığına karanlık ekleyen şeyleri düşünmek için. Kendimden kaçamadığım zamanlarda, o insanların arasında bir yer buluyorum kendime.. Onları izliyorum, gökyüzünde, gecenin karanlığında birer yıldız gibi süsülen ışııkları..
Buradayım diyorum içimden tanrıya.. Buradayım ve yolun uzun olmasına sevinmelimiyim yoksa uzatma ey tanrı diye duamı etmeliyim karıştırmış bir zihinle uzak duruyorum kelimelerden asla anlatamayacakları o kadar çok şey biriktiki yüzümde, ellerimde, ellerimle yüzüme dokunuyorum “ ben varım diyorum üzülme”..
Piyano, ışıklar ve karanlık var..
İnsanlar var, ben varım..
Eğer yorgun ruhunuda alıp zihninden kaçmak isteyen birileri varsa sizede yer var o uçsuz bucaksız yerde..
Bileklerim incelmiş..İnsan ve Duygular
Geçenlerde ayna karşısında sakallarımı inceltiyordum; fark ettim ki yüzüm çökmüş incelmiş sanki. Sonra bileklerime baktım onlarda incelmiş. Çözümsüz meselelerin çözümsüz olduğunu kabul etmişliğime alışmaya çalışıyorum sanırım. Sanırım nasıl, sabır ile sakinlik ile, her an bir bomba gibi patlayıp çıldırmadan geriye kalanı nasıl bitireceğimi düşünmekten kaçmaya çalışıyorum.. Her an bir serseri kurşun gibi haykırarak ağlayacağım veya çıldıracağım o an dan kaçıyorum.. Kendime müebbet, kendime mecbur.. Sakin kalmaya. Sakin..
Reklam