Ne bi tenê mirovên zindî dibin perçeyek jiyana mirov. Carina alavek, kincek, xaniyek yan jî psîkek dikare bibe şirîkê jiyana mirov û maneyekê bide jiyana mirov ya bêmane.
Mirovên zindî dilê hev bihêlin jî, hevdu biêşînin jî dîsa dikarin li hev vegerin, li hev venegerin jî, jiyan bi destên wan digire û her yekî ji wan dixe ser riyekê. Lê ji gorê pê ve rê ji miriyan re tuneye. Gor jî bi para her kesî nakeve.
Ama bu haksızlık! Bir saat önceki fen bilgisi dersinde bitkilerde fotosentezi anlamak için acayip kafa yordum. Fahri ise duvara yaslanmış şekerleme yapıyordu. Yani resmen uyukluyordu. Ben tam bitkilerin ışığı yakalayıp enerjiye dönüştürmesini beynimin kıvrımları arasına sımsıkı yerleştirmişken, Fahri'nin böyle kulağımın dibine cırlaması bütün öğrendiklerimi tehlikeye sokmuyor mu?