şeker portakalı dakikalar evvel bitti..
hayat gibi bir kitapsın; ölümün nasıl ansızın geldiğini hatırlatan. sen oldum zeze kitabı okurken. baban oldum noel’in ertesi sabahı ağlayan. çok kişi oldum, ama sen ile kapattım son sayfayı. zeze olarak..
dili, duyguyu, kederi, hissiyatı böylesine hissedebilmek, hissettirebilmek kelimelerle.. yaşamak onlarla. duygulanmak, çok duygulanmak.. geç kaldım sana ama iyi ki okudum.
toplumdaki her çocuk bir nebze zeze’dir. anlamak için, anlayabilmek için sizler de okuyun.
aysu, güzel arkadaşım. kitabı okumama vesile olduğun için teşekkür ederim..
unutmadan zeze,
eğer o evde yaşayan bir ablan olsaydım, sana hiç vurmazdım..
Şeker PortakalıJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 2025275,3bin okunma
“acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.”