Karakterlerle en güçlü bağı bu kitapta kurdum. Kitapta yaşanan üzücü 2 olay var (bana göre) ama en çok sayfa 372 beni üzdü (bakın spoiler vermemek için sadece sayfasını yazıyorum daha ne yapayım :/ ).
Ya ağlamak üzereyim bu kitabın etkisinden nasıl çıkacağımı bilemiyorum ve gerçekten kendimi kötü hissediyorum.
Mutasyon, adaptasyon, ekolojik sistem, uyum. Ancak bunlardan daha da öte olan, yalakalık ve tabiri caizse g*t yalama eylemleri. Neden haklı olduğumuzu, söz sahibi olduğumuzu ya da başarılı olduğumuzu bilirken bizden daha üst konumda birini görünce vazgeçeriz? Neden kendimizi savunmaya bile gerek duymadan teslim oluruz? Korkularımız. İçimizde tuttuğumuz sırlarımız. Kimsenin savaşacak gücü yok artık zaten güçlü olan güçlü olmaya devam ederken…
Kitabın sonundaki o kısımda -okuduğunuzda hangi kısım olduğunu çok iyi anlayacaksınız- derin bir uçuruma sürüklendim. Uçurumun dibinde durmaya da devam edeceğim kitabın etkisi geçene kadar. Kendimi çok garip hissediyorum…
Son AdaZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 201362,2bin okunma