melis
@kathena
347 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Selamlaar! Bugün sizi kendi içsel yolculuğunuza davet ediyorum. Kim olduğunuzu, ne için var olduğunuzu sorgulayan bir davet olsun.
Kitabın başında bir katille tanışıyoruz. Affan, sapanıyla cinayet üstüne cinayet işliyor. Henüz onyedisinde bir genç, babasının uzun yol şoförü olmasından ve annesinin de onunla ilgilenmemesinden kaynaklı bir boşlukta. Günün birinde vicdan azabı çekmeye başlaması, onun içindeki tünele ziyaretine bir hazırlık. Kendi yaşıtlarına bakıyor, ailesinden kopup sokaklara düşmüş çocuklara. Maddi zorluklarından çok iç dünyalarına bir bakış atıyor. Hayır, bir benzerlikleri yok: o öğrenmeye ve araştırmaya aç. “Mademki en sonunda öleceğim, neden her şeyi öğrenmeye çalışıyorum?” sorusunun cevabını ararken hem farklı insanlarla hem de kendiyle tanışacak, bir yandan da ölümün gerçekliğini keşfedecek. Affan’ın birkaç yılına eşlik etmeye hazır mısınız?
Geçtiğimiz sene Selami Bey’in “Zirvelerin Ötesinde” kitabını okumuştum ve bu kitabını da okuduktan sonra iyice anladım ki, öz dilimizle -içine yabancı kelimelerin girmediği- bir şeyler yazmak mümkünmüş. Şöyle bir bakacak olursanız 90’lı yıllarda yapılan programlarda konuşulan cümlelerle şu anki bir değil. Selami Bey’in de kitaplarında o temiz Türkçe’yi bulmak mümkün ve bu bana aşırı dinlendirici geliyor. Mutlaka doğaya olan sevgisini, doğa sporlarını bir şekilde yansıtıyor bizlere. Kitabı tek cümleyle sığdırmaya çalışsam sanırım “Sorgulanmamış hayat yaşanmaya değmez.” olur. Bu kısacık yaşamda belki başkalarını tam olarak tanımayabiliriz ama en azından kendimizi tanımadan göçüp gitmeyelim.
“Biliyor musun? Dünyadaki tüm insanların son durağı bu mezarlıklar oluyor. Ipıssız bir yer sanırsın ama mezarlığın altı insan dolu.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Selamlar! Bugün Colleen’in yazmış olduğuna inanamadığım bir kitaplayım Aslında bazı insanlar yazarın diğer kitaplarının da aşırı klişe olduğunu yazmışlardı ama ben sanırım ilk defa fark ettim bu durumu…
Layla ve Leeds bir hotelde yapılan düğünde tanıştılar. İkisi de öyle tutkulu şekilde aşık oldular ki, birbirlerinden uzakta kalamayacaklarını fark ettiklerinde zaten çoktandır birlikte yaşıyorlardı. Leeds bir gece Layla onun omzunda uyurken fotoğraf çekti ve sosyal medyaya yükledi. Leeds’in takıntılı eski sevgilisi çok geçmeden evlerine geldi ve ikisini de vurdu. Olayın gelişme anı çok hızlı oldu, ambulans geldiğinde hastaneye üç sedye taşındı. Leeds kendini hemen toparlarken Layla atlatamayacağı bir hasar aldı. Bir süre sonra aralarındaki ilişki de eskisi gibi olmayınca Leeds tanıştıkları hotele bir tatil ayarladı. Gerçi, hotel sahibi orayı satmaya karar vermişti: bu nedenle satılmadan önce bu çifte kiraya vermeyi uygun bulmuştu. Ancak iki kişi için planlanan bu tatilde, gerçekten iki kişi mi olacaklardı?
“Kapıya gidip kapı kolunu tuttum, o sırada beklenmedik bir ses beni oracıkta durmak zorunda bıraktı. Az önce piyano tuşlarından birinden ses gelmişti. Odada benden başka kimse yoktu.”
Paranormal bir kitapta çook fazla gülünecek kısım vardı, sevimli hayalet Casper açıp izleyin daha iyi Yani gerilim ve korku düzeyi beni tatmin etmedi. İlk 60 sayfa başarılı, sonrasında sinirlendiğim kısımlar vs derken kitabın sonuna doğru yaşanan olaylar ortalamaydı. Belki de ben kitaba çok yüksek beklentiyle başladım, bilemiyorum. Çünkü yazarın Verity kitabı bile daha çok germişti beni. Hayal kırıklığı oldu
