melis
@kathena
347 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Selamlar! Bugün dram türünde bir romanlayım. Akıcı, belirli mesajlar içeren bir kitap. Özellikle ana fikrini çok beğendim.
Barbaros Derin, dört kişilik ailesiyle tipik bir aile babasıydı: başını işinden gücünden kaldırmaz, çocukları maddi sıkıntı çekmesin diye uğraşırdı. Ama tabii abartıyordu doğrusu, artık ilgisizlik sınırını aşıyordu. Asil, babasını defalarca kez uyarmıştı ve annesi Mehpare’yi teselli etmeye çalışıyordu. Barbaros Bey de bu sırada Kuzgun Holding’te başarısına başarı katıyordu. Ama bu başarıdan rahatsızsızlık duyan biri vardı: Selim Kuzgun Selim, holding sahibinin oğluydu. Eh, bu zamana kadar hep babasının başarısının altına saklanmıştı ve şimdi de Barbaros gelip tüm odağı kendine çekiyordu. Ne hakla? Gözüne hırs bürünüyor, bir şeyler yapması gerekiyordu. İşte kitabın serüveni tam da burada başlıyor. Karakterlerin geçmişleri, birbirlerine bağlantıları hepsi meydana çıkıyor. Karanlık işlere de karışmaları, ortalığı birbirine katıyor.
Selim’in o acımasız, hırslı görüntüsünün altında yatan korkak, sevgiye muhtaç adamı görmeniz çok da uzun sürmez kendimce. Asil ile ortak yönleri epey fazlaydı. Aşk hayatları, çocuklukları hep aynı hislerle geçmiş… Bazen öyle durumlar yaşarız ki burnumuzun ucundaki çözümü görmeyiz de gider en uzakta ararız çareyi. Bu kitap tam olarak bunu hissettirdi bana Yer yer de yazar bizi şaşırtmayı, sinirlendirmeyi başarmış. Hem kısa bir roman olmasından hem de kaleminin hiç sıkmamasından bir oturuşta bitirdim. Akıcı, sürükleyici bir eser arıyorsanız yazarın kalemiyle tanışmanızı öneririm🩵
Selamlar! Bu post bir incelemeden ziyade bir düşünce aktarımı paylaşımıdır. Kitabın konusuna sadece kısa şekilde değineceğim.
Kitabın içinde üç tane öykü yer almakta, içlerinden bir tanesi de kitaba adını veren Viy. Bu bir Ukrayna halk efsanesi aslında. Hayali bir yaratık, bir mit. Aslında “şeytan çıkarma” tarzı içerikleri seviyorsanız belki seversiniz ama Viy kitabı biraz sade kalıyor. Diğer iki öyküde ne anlatılmış anlamadım bile, sebebini açıklayayım hemen:
Bazı yazarlar vardır, anadili haricinde okuduğunuz zaman o anlamı verseniz de nüansı eksik kalır. Gogol de o yazarlardan biri. Bu çevirmenin hatası ya da eksikliğinden kaynaklanmaz. Eserin Rusça halini okuduğumda Gogol’ün hangi yerde hangi kelimeleri seçtiğini, özel isimleri koymasındaki amacı vs hepsi gözümün önündeyken, çevirisinde sadece anlatılanı anladım dolayısıyla sade bir anlatım oldu.
Kitabın içerisinde 19. yy dönemine ait düşünceler yine kesindir. Eğer yazarın “Ölü Canlar” (aslında bu çeviri de yanlıştır) kitabını okuduysanız zaten bilirsiniz ki Gogol o dönemi en iyi yansıtan yazarlardandır. Burada da Kazak insanlarına ve o dönemdeki kadınlara atıflarını çok rahatlıkla görebilirsiniz. Ne yazık ki, çokça araştırmama rağmen Gogol’ün cinsiyetçi karakterleri hakkında bir makale bulamadım -varsa lütfen bana gönderin- çünkü okumak isterim. “Git kadın işleriyle uğraş!” ya da “bundan sadece kadınlar korkar!” gibi söylemlerine şahit olabilirsiniz. Yine Gogol’ün karakter isimlerine de örnek verirsem, Khivrya karakterinin adı Ukraynaca’da kötü bir cümlenin kısaltmasından gelmektedir. Daha birçok gözlemim de var ama sizleri sıkmam istemem
Demem o ki, eğer Rus edebiyatı ile ilgileniyorsanız ve 19. yy eserlerini incelemek istiyorsanız güzel bir eser, konusu çok çekici gelmedi. Bir alıntı ile
