Kitap âdeta bize adalet duygusuna bağlı bir insandan nasıl "azılı bir katil" yaratıldığını gösterdi. Kitap son ana kadar heyecanımı hep tetikte tuttu. Spoiler vermek isterdim ama zaten kısa bir kitap olduğu için heyecanı gitmesin diye spoiler vermeyeceğim. Tek kelimeyle, mükemmel bir kitap , okumanızı tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap bir an bana Corc ORWELL'in Katalonya'ya Selam adlı kitabını hatırlattı. Orda İspanya iç savaşından bahsediyordu, bu kitaptaki isyanlar ,başkaldırı , işçi hakları gibi olaylar bana aynı duyguyu yaşattı. Gerçi kitaptaki isyan tarihi (1934) İspanya iç savaşının habercisi niteliğindeydi. Bu kitap tarihi yönüyle değil de sosyolojik tarafıyla beni çok etkiledi. O maden işçilerin sömürüye,haksızlığa,baskıya karşı isyan etmeleri ve isyanlarının kanlı bir şekilde bastırılması, tıpkı günümüzde hakkımızı savunurken bizi yönetenlerin düşüncelerimizi önemsemeyip demir kalkan gibi önümüzde durmalarına benzettim. Ne yazık ki bunların sorumlusu yine bizleriz. Yani kısacası o soğuktan titreyen ellerimizi ceplerimizi koymak yerine yumruk yapmayı başarabilirsek eğer ,karsimizdakiler de bizim göz hizamiza eğilme cesaretinde bulanamayacaklar.
Herkese iyi okumalar...
Bu kitabın 3. Serisi olan ve beni açıkçası ilki(Şeker Portakalı) kadar etkilemeyen bir kitaptı. Ben aslında bu kitapta en beğendiğim Zeze ile de ortak olan ve biraz da küçümsenerek söylen bir sözden bahsedeceğim, " Coğrafya, tembellere ve serserilere özgü bir ders..." Ben de bir coğrafya ve tarih seven biri olarak ,"Coğrafya ve tarih, tembellere ve serserilere özgü bir ders..."
Açıkçası bu cümleyi kurarken diğer derslerimin kötü olduğundan değil de diğer derslerim bu dersler kadar ilgimi çekmediginden dolayı böyle bir cümle kurdum. Ben de Zeze gibi bir ülkenin nehiri,dağları, denizleri , tarihi yapısı, mimarisi bir türevden bir integralden daha çok ilgimi çekiyor. Kitapta biraz da dikkati mi çeken şey ise Zeze'nin babası onun doktor olmasını istiyor ama Zeze istemiyor ve Zeze'nin meslek seçiminde kararsız olduğu görülüyor. Aslında Zeze'nin bu kararsızlığının ve belirsizliğinin en büyük sebebi ne yazık ki hepimizin geleceğini kendileri tayin eden ebeveynlerimizin suçu. Ne olur çocuklarınızın hayallerine barikat kurup geleceklerini etkilemeyin. Yine kitap sonunda gerildim...
Zweing'in toplamda okuduğum 7- 8. kitabından biri. Genelde olay örgüsü Rus klasikleriyle hemen hemen aynı işte zengin bir kontla evli olan bir kadının(Doyumsuz bir kadın) güya hasbelkader tanıştığı biriyle yaşadığı ilişkiyi anlatıyor.
Normalde kitabı beğenmedim ama kitapta ilgimi çeken bir kısım oldu ve bu yüzden kisa bir değerlendirme yapmam gerektiğini hissettim.
Evet, şimdi kitaba geçersek ; evli çocuklu bir kadının başka biriyle ilişki yaşaması üzerine kadının yani İrinin'in eşine yakalanma korkusundan bahsediyor. Benim en çok ilgimi çeken ve bir yandan da üzen kısım ise evlilik gibi kutsal bir kurumun bazı kirli gönüllere yuva yapması oldu açıkçası.
Bu düşüncelerimi her iki cinsiyet için de söylüyorum: Eğer evliliginizden sıkılmış biriyseniz eşinizle oturup, karşılıklı konuşup, anlaşıp boşana bilirsiniz. Karşınızdaki insan ilk başlarda aşırı üzülüp bunalımlara girecek ama sonra alışacaktır. Yok eger hâlâ yalana devam edip surdururseniz aksi takdirde o kişinin ruhunu öldürmekle büyük bir cinayet işlemiş olursunuz . Sizden ricam ortada bir çocuk durumu varsa böyle şeylere asla kalkışmayın.!
NOT: Yine sevmediğim bir kitaptı, tıpkı Zweing' in diğer kitapları gibi...
Kitap Sokrates'in öğrencisi Platon tarafından kaleme alınmış bir eserdir. Kitaba geçersek , Sokrates'in tek meramı hakikat, erdem,gerçeklik peşinden gidip ve öğretilerini etrafındaki kişilere anlatmaktı. Bu düşünce ve öğretilerin devletin yasalarıyla ters düştüğünden dolayı ölüm cezasına çarptırılmıştır.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey ise Sokrates'in cezaya çarpıtıldiktan sonra sürekli Atina halkına seslenip sanırım ciddi bir kamuoyu oluşturmaya çalışmıştır. Ama ne yazık ki dar kafalı halkın düşünmek ve eleştirmekten yoksun olduklarından dolayı Sokrates'in tüm çabaları boşa gitmiştir.
Nedense Sokrates'in bu olayı eskiden yapılan idam cezalarında, insanların kisa bir iş molası niyetine meydanın ortasında toplanıp yapılan idamları izleyip kayıtsız kalmalarının anımsattı bana.
Ve kitabın sonunda Sokrates zehiri içip hayata gözlerini yumuyor.
Gerçekten kitabın sonunda çok üzüldüm. Çünkü orda ölenin ünlü düşünür Sokrates olmasından ziyade , bir insanın hayatı bu kadar ucuz olmaması gerekir. +++
