özde

Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanmadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... Ama şimdi inanıyorum... Sen beni inandırdın... Seni seviyorum... Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum...
Sayfa 136·Kitabı okudu
Reklam
İçimde hiçbir arzu yoktu. Ne geçmişi, ne geleceği düşünmüyor, ancak yaşamakta olduğum anları biliyordum. Ruhum rüzgârsız ve kırışıksız bir deniz gibi sakindi.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Bundan sonraki günlerimin ondan ayrı olarak geçeceğini bir türlü kabul edemiyor, bu ihtimali ciddilikten uzak, gülünç, imkansız buluyordum...
Sayfa 125·Kitabı okudu
Hayat beni kaybetmekle hiçbir şey ziyan etmeyecekti. Hiç kimsenin benden bir şey beklediği ve benim hiç kimseden bir şey beklediğim yoktu.
Sayfa 124·Kitabı okudu
insanlar- Tanrı bilir, niçin böyle yaratıldılarsa! - hayal güçlerini böylesine büyük bir gayretle eski acıların anılarını tazelemek için kullanmak yerine, bugünü olduğu haliyle kabullenmeye çalışsalar, çektikleri acılar eminim hafiflerdi.
Sayfa 14·Kitabı okuyor
Reklam