Fiziksel zorlukların yanında, zihinleri de sürekli baskı altındaydı; bütün gün ve neredeyse bütün gece kaygı ve korkunun pençesinde kıvranıyorlardı. Buna hayat denmezdi; var olmak bile denemezdi ve ödedikleri bedeller buna değmiyordu. Sürekli çalışmaya hazırdılar; insan elinden geleni yapıyorsa, en azından hayatta kalabilmesi gerekmez miydi?