BAHAR DAMAR
@kbahar
12 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Kaybedilen en kıymetli eşyanın,servetin,her türlü dünya sadetinin acısı zamanla unutuluyor.Yalniz kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.Bunun sebebi heralde,"Bu öyle olmayabilirdi!"düşüncesi,yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
Sayfa 149
Reklam
Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık,adeta bütün insanlara dağılmıştı;çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
Sayfa 149
Yaşamak,tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek,hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak;herkesten daha çok,daha kuvvetli yaşadığını,bir ana bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak...Ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek,onu bekleyerek yaşamak...
Sayfa 87
Dünyada bana hiçbir şey,tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.
Sayfa 71