kübra aydoğdu
@kbray
4 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
Ancak şu da bir gerçek ki, insanı mutlu kılan, içimizi genişleten, bizi sevinçle sokağa koşturup, 'O kadar mutluyum ki, anlatılacak gibi değil' dedirten o muhteşem şeyler, acılı bir hayatla mümkün oluyor. Düşlediğimiz o acısız hayatın böylesine hoş güzellikleri yoktur. Çünkü acılara bakarak mutluluğu görebiliyoruz.
Sevgili Dost, Bir dostluk kaldı mı?
"Tanya yazgı ve yargı arasında gidip gelen onca mektuptan sonra kendi yazgısını kendi yargısına teslim eder. O yargıda sadece Onegin'in değil kendi yazgısı da vardır. Sadece katilin cinayet mahalline geri dönmediğini aynı zamanda maktulün de cinayet mahallinden ayrılamadığını anlarız."
Özlemlerimizi bembeyaz bulutlara yükleyip emanet etsek, rüzgar alsa götürse emanetimizi diyar-ı yâre, satır satır yağsa yüreğimiz. Ve şöyle bir gülse mahzun gözlerimiz. Nihayet, ellerimizi açarak, şükürle bezeli bir dua mektubu salıversek ötelere, ne dersiniz?
