Dilber de Celal Bey'e gözleriyle:
-Senin bana ne kadar tesir ettiğini biliyor musun? Beni gündüzleri düşündüren, gece sabahlara kadar uyutmayan hep sensin! demek istiyordu.
Bir kalp, sevmek için mutlaka servete, asalete mi muhtaçtır? Bence en gerçek zenginlik, ruhun aynası olan iki güzel göz, en büyük servet, kalbin hissini gösteren gül renginde dudaklardan akseden tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, temiz bir kalpten büyük servet mi olur?
Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine geçen acılı bir sükunet, en şiddetli acıların oluşturduğu gözyaşlarından bile daha yakıcıdır.