Bazen dünyayı içime sığdıracak kadar genişliyor yüreğim, bazen kendi çırpıntılarına bile dar geliyor. Bazen küçük bir gülücük bile yetiyor içimi ısıtmaya, bazen dağlara yükselen kahkahalar bile yetmiyor yüzümü güldürmeye. Bazen inanılmaz derecede uçarı, bazen iflah olmaz biçimde kanadı kırık oluyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her gün yeni bir iştahla startını aldığımız durduraksız koşunun ne çok küçük ayrıntıyı silikleştirdiğini düşündüm.
Herkes gibi ben de "yorgundum dünya işlerinden".
Eski hayatların, ilmek ilmek örülen o geniş zamanlar kurgusu henüz silinmedi hafızalarımızdan.
Anların dantel gibi ince ince işlendiği o eski günler burnumuzda tütüyor.
O yoksul, ama 'varlıklı' insanları unutamıyoruz.
Ancak, doğru okuyabildiğimizi söylemek güç bu sararmış fotoğrafları.
Sızılarımızdan cümleler geliştirmeyi, acılardan anlamlar çıkarmayı ve ayrıntılardan hayatlar üretmeyi beceremiyoruz.