İnsanlar-az veya çok-kendisine özel olarak verilen mala şükrederler, Allah'ın bütün insanlara ortak olarak vermiş olduğu bütün nimetleri unuturlar.
Nitekim bir kişi fakirliğini basiret sahiplerinden birine şikâyet etti ve bundan çok üzüldüğünü belirtti. O basiret sahibi ona dedi ki: "Senin iki gözünün kör olup kırk bin dirhemin olması seni sevindirir mi?" Adam, "Hayır!" dedi. Basiret sahibi, "Dilsiz olup on bin dirhemin olmasını ister misin?" dedi. Adam, "Hayır!" dedi. Basiret sahibi, "O hâlde Mevlanın senin yanında elli bin dirhem değerinde nimetleri olduğu hâlde şikâyet etmeye utanmıyor musun?" dedi