Sanırım, Türkiye’de insanların çoğu neden kederli ve öfkeli sorumun yanıtını burada almış oluyorum. "Güçlü insan", "güçsüz insan" ilişkisinde "güçlü", güçlü olduğunu ifade edebilmek için asık suratlı ve öfkeli görünmeye özen gösterir. "Güçsüz" de güçsüz olduğu gerçeğini saklamak ve güçlü görünmek için kızgın, öfkeli görünmek ister.
Türkler birbirlerini gördüklerinde hemen nereli olduğunu öğrenmek istiyor, “Nerelisin?” diye soruyor. Yani, bir insanın nereli olduğunu bilirsen onun kim olduğunu bilirsin, gibi bir anlayış söz konusu.
Olgun olmayan insana göre, gördüğü olaya herkes aynı anlamı vermeli ve o olay karşısında duyguları aynı olmalıdır. Ona göre normali budur. Olgun insan ise her olaya insanların farklı farklı anlam verebileceğini kabul eder. Kendi anlamlandırmasının, değerlendirmesinin ve olayın kendisinde yarattığı duyguların sorumluluğunu alır.