belgin

sen karanfil gülleri devşiren göz kapaklarını bir suya bırak yüzümün bu sessiz avlusuna
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
kadını dalga sesinden dokumuşlardı ay ışıklı ve kumsallı. kırılıyordu
ölümden ve hayattan çok bahsettik suskun,ağızsız,sözsüz
söz kendini söylemiş yorulmuşsa, yağmur kendi içine yağar
yüzümü ve anılarımı çıkaracak kadar güneşi yoktu yazların