Bazen gerçekten yaşayamıyormuş gibi hissediyorum. Hani bilgisayar oyunları olur ya, sen kendini farklı bir gözle izlersin. Aynısı oluyor. Ellerim, ayaklarım... Her birinin komutunun bende olması, bedenime yabancılaşmak o kadar zor geliyor ki! Kalbim çok fazla çarpıyor, aldığım nefes göğsüme yetmiyor. Sanki ölecekmişim de kimse ne yaşadığımı anlamıyormuş gibi hissediyorum. Bağıra çağıra ne kadar kötü hissettiğimi anlatmak, beni ciddiye almaları için elimden ne geliyorsa yapmak istiyorum. Ama içimde bir yerlerde biliyorum. Sakladığım bu günah, bedenime ağır geliyor. İşlediğim bu günahı ruhum kabullenemiyor.