Şimdiyse bir esirim. Bir zindanda zincire vurulmuş bedenim, aklım ise düşünce hapsinde. Korkunç, kanlı, amansız bir düşünce. Artık tek bir düşüncem, tek bir inancım ve tek bir gerçeğim var: Idama mahkûm edilmiş olmak!
Saraylar saltanatlar çöker kan susar birgün zulüm biter.
Menekşelerde açılır üstümüzde leylaklarda güler.
Bugünlerden geriye, bir yarına gidenler kalır bir de yarınlar için direnenler...
Şiirler doğacak kıvamda yine duygular yeniden yağacak kıvamda ve yürek, imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
Ey herşey bitti diyenler korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
Ne kırlarda direnen çiçekler ne kentlerde devleşen öfkeler henüz elveda demediler.
Bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!m
Adnan Yücel