Birilerine kendinden ödün vererek, sürekli emek vererek, her hatalarını görmezden gelerek ya da iyilik yaptıkça sevileceğini sanıyorsan en büyük yanılgılardan birinin içindesin. İnsanlar çoğu zaman fedakârlığı karakter olarak değil, alışkanlık olarak görür. Sen verdikçe daha fazlasını beklerler. Sınır koymadığında iyi kalpli değil, ulaşılması kolay biri olursun. Değerini sen düşürdüğünde kimsenin gelip onu yükseltmesini bekleme.
Hayatta herkes sevgiyi hak etmez, herkes emeği de hak etmez. Hak etmeyen insanlara verdiğin her emek, senden eksilen zamandır. Bir gün dönüp baktığında, uğruna çabaladığın insanların çoğunun senin yokluğunu değil, sunduğun imkânların yokluğunu özlediğini fark edersin. İşte o zaman anlarsın ki mesele seni sevmeleri değil, senden faydalanmalarıymış.
İnsanlara kendini sevdirmeye çalışma. Kendin ol, sınırlarını koru ve gerektiğinde “hayır” demeyi bil. Seni gerçekten seven biri, senden ne kadar ödün verdiğine göre değil, kim olduğuna göre yanında kalır. Geri kalanlar ise sen vermeyi bıraktığın gün sessizce hayatından çıkar. Bu da kayıp değil, gereksiz yüklerden kurtulmaktır.