Gülan
@kendineeokurrr
…benim omzumda bir yük vardı ya, böyle belimi büken, midemi ağrıtan, boynuma göğsüme kramplar sokan; bildiniz mi? İşte o yük kalktı omzumdan… Kalktı kalkmasına ama geldi, kalbime oturdu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gel, bir gün oturup konuşalım seninle, sonra yine vedalaşırız.
Mutlaka konuşalım ama sakın kavuşmayalım seninle.
Sana bir sır vermek isterim; hayatımız, asla kavuşamadığımız insanların midemizde yarattığı bir sancıdır. Kavuşamamak, bu dünyanın kalp değil, mide ağrısıdır.
Ayrı ayrı da fena insanlar değiliz ama… Ama yan yanayken tutkuluyuz. Ne kadar hassas ve ne kadar güçlüyüz. Duvarlarımız ve sınırlarımız var. Dokundurtmuyoruz kimseyi olduğumuz yere, yuvaya, cama, şehre. Bizim ve bize ait hayvanlarımız var, biz besleriz hepsini. Çiçekleri biz sularız, ağaçları biz ilaçlarız, meyveleri biz toplarız. Yan yanayken ihtiyacımız yok kimseye.
Keşke bütün hikayeleri dinleyecek, bütün filmleri izleyecek, bütün şarkılara hüzünlenecek ve bütün kitapları okuyacak kadar uzun yaşasak.