…benim omzumda bir yük vardı ya, böyle belimi büken, midemi ağrıtan, boynuma göğsüme kramplar sokan; bildiniz mi? İşte o yük kalktı omzumdan… Kalktı kalkmasına ama geldi, kalbime oturdu.
Sana bir sır vermek isterim; hayatımız, asla kavuşamadığımız insanların midemizde yarattığı bir sancıdır. Kavuşamamak, bu dünyanın kalp değil, mide ağrısıdır.
Ayrı ayrı da fena insanlar değiliz ama… Ama yan yanayken tutkuluyuz. Ne kadar hassas ve ne kadar güçlüyüz. Duvarlarımız ve sınırlarımız var. Dokundurtmuyoruz kimseyi olduğumuz yere, yuvaya, cama, şehre. Bizim ve bize ait hayvanlarımız var, biz besleriz hepsini. Çiçekleri biz sularız, ağaçları biz ilaçlarız, meyveleri biz toplarız. Yan yanayken ihtiyacımız yok kimseye.