kendinesahaff
@kendinesahaff
5 kütüphaneci puanı
98 okur puanı
Haziran 2013 tarihinde katıldı
"Ne var ki, tek bir dilek hakkın var, iyice düşünesin" dedi yaşlı adam bir parmağını havaya kaldırıp.
"Tek bir dilek. Sonra kararını değiştirip vazgeçemezsin."
"Kız o gece son ana dek büyük bir değişim olmasını beklemiş miydi acaba?"
Bir doğum günü hikayesi. Yine cevapsız kalan sorularla bir bitiş... Kız ne diledi, gerçekleşti mi gerçekleşmedi mi, kim kimdi :) Bu soruların cevabı nerede? Bilenler yorumlara yazsın.
Haruki Murakami'den yine okudum ama ne okudum tadında bir eser oldu benim için.
Kitabın tasarımı için, illüstrasyonları için alınır, okunur :)
Bu arada bu yazıyı okuyan kişi;
"Doğum günün kutlu olsun. Yaşamın başarı, refah ve bereketle dolu olsun. Hiç kimse yaşamına en ufak bir gölge düşüremesin."
Reklam
Dostoyevski'nin bu kitabı kumar borcunu ödemek için yazdığını söylemeyenleri dövüyorlarmış :D
Nisan ayının son kitabı oldu benim için. Rus klasiklerine biraz ara vermem gerekiyor sanırım. Yoğun tahliller, sorgulamalar, iç hesaplaşmalar... Ağız dolusu okuyor insan. Yani her cümle her kelime bir şey anlam ifade ediyor, birbirini tamamlıyor. Bu da yoğun bir okuma olarak dönüyor. Çok okumuş hissetmeme rağmen çok az sayfa ilerlemiş olmam da bundandır bence. Velhasıl kelam kitap başlarda biraz yavaş ilerliyor. Sonlara doğru biraz heyecanlandırıyor, merak ettiriyor. Ama tatmin etmiyor bence :.D
Konusuna gelecek olursak da, kumar bağımlısı bir adamın hayatında ve çevresinde gelişen olayları okuyoruz.
Ben pek keyifle okuyamadım ama okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim :)
Üç kadın.
Üç hayat.
Üç savaş.
Giulia, Sarah, Smita...
Birbirinden habersiz üç kadının hayatını birbirine bağlayan saç örgüsü...
Mücadeleyi, umudu, cesurluğu, kararlılığı anlatan üç hikaye.
Bir çırpıda okunan, başlarda hikayeler içimizi acıtıp ağlatsa da sonunda biraz olsun gülümseten ve umutvar olmaya davet eden bir kitap...
İçinde bolca sosyolojik ifadelere de rast gelmek kitabı ayrı bir sevdirdi bana.
Hayat gerçekten eşitsizliklerle dolu. İnsan eşitsizliklerle dolu bu dünyada yaşam mücadelesi veriyor. Ve bir kadın olarak yaşamak daha fazla mücadele gerektiriyor. Dünyanın neresinde olursa olsun kadınlar yaşam mücadelesi için hep bir savaş veriyor...
"Cesaret sahibi olmak için yüksek tabakadan olmak gerekmiyordu."
"Hasta olan o değildi. Asıl hasta olan ve tedavi edilmesi gereken toplumdu."
Geçmişe gidebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz?
Bir kafedesiniz. Geçmişe ya da geleceğe gidebileceğiniz bir sandalye olduğunu düşünün. Kiminle buluşmak isterdiniz?
Yalnız bazı kurallar var. "Kahveyi soğumadan önce iç."
Peki geçmişe ya da geleceğe gitmek, şimdiki zamanı değiştirmiyorsa yine de gider miydiniz?
Pişmanlıklar, söylenemeyen sözler, itiraflar...
Bol kahve içmeli bir kitap :)
Ama unutma; "Kahveyi soğumadan önce iç."
Açıkçası beklentimi çok karşılamadı. Kitabı birçok yerde gördükten sonra konusu da ilgi çekici gelince almaya karar vermiştim. Ama çok abartıldığını düşünüyorum kendi adıma.
Asla kötü bir kitap değil. Konusu, ana fikri gerçekten güzel. Ama dediğim gibi o kadar çok paylaşım gördüm ki, bu da ben de büyük bir beklentiye sebep oldu sanırım.
Bazı insanlar ya geçmişte yaşar ya da gelecekte. Geçmiş, geçmiştir. Gelecek ise daha gelmemiştir. Önemli olan "şu an"dır, "an"da kalabilmektir.
Anı yaşayalım!
"Hayat denen bekleme salonuna hoş geldiniz. Siz yaşamak için neyi bekliyorsunuz?"
Bilmem kaç sene önce bir kitapçıda görmüştüm bu kitabı. Adı çok dikkatimi çekmişti(Fillere karşı o zaman ayrı bir ilgim vardı belki de o yüzden). O zaman niye almadım anımsayamıyorum.
Geçenlerde tekrar karşıma çıkınca dedim bu sefer alıyorum. İyi ki de almışım. Kitabı okurken çok keşke dedim, keşke o zaman alsaydım. Ama şuna da inanıyorum ki, bazı kitapların okunacağı bir zaman vardır. Bu da öyle bir kitaptı benim için bence.
Kitabın içeriğine gelecek olursak, adından da çıkarılacağı gibi düşüncelerimizi kontrol etmekle ilgili...
Bazen belki çoğu zaman bir düşünce ya da düşünceler gelir yerleşir kafamızın içine. Düşünmek istemeyiz, düşünmemeye çalışırız, kafamızdan atmaya çalışırız ama olmaz...
Bazen de acı veren, utanç duyduğumuz, hatırlamak istemediğimiz anılar gelir sürekli aklımıza. Hatta öyle bir hal alır ki bu anılar, düşünceler günlük yaşamımızı yaşanmaz hale getirebilir.
İşte "pembe fili düşünme" diyorum sana!
Ama bu mümkün mü ki?
Kitaptan bazı alıntılar;
"Zira bir şey hakkında düşünmek onu bize daha sik hatırlatır."
"Acıdan kaçmak, kurtulmak, acıyı kontrol etmek, dönüştürmek için yaptığım muhtelif şeyler, kullandığım tüm stratejiler ben yeterince iyi yapmıyorum, yeterince çabalamıyorum, yeterince istemiyorum, benim aklım yeterince ermiyor diye değil; var olan bir duyguyu hissetmemeye, var olan bir düşünceyi düşünmemeye çalışmak mümkün olmadığı için uzun vadede hiçbir işe yaramıyordu."
"Zihnimiz dünyanın en eski hikaye anlatıcısıdır."
"...meğer zaman değil, zamanla ne yaptığımızmış bizi iyileştiren."
Reklam