Konul Jafarova
@keshulya
Bugünlerde hâlâ kitap okuyan birine rastlamak nadide bir zevk...
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Gecelerin mavi-siyah denizi bir eğimle uzanır, üstünde gökyüzünün mavi-siyah ve hiç parlahlmak istemeyen gümüş yıldızlarla benekli eğimi vardır. Kuzey kutbundaki karın beyazı, hiçbir beyaza benzemez ve gözün odağından kaçar. Ormanlar, yağmur ormanları, kayaları yararak büyük bir gürültüyle akan çağlayanlar. Alev alev yanıyormuş gibi duran çöller. Ressamların yaphkları resimler, ışığın bizleri nasıl etkilediğini gözler önüne serer; çünkü ışık içinde yaşamak, zaman içinde yaşamak ve (en belirgin biçimler dışında) bunun bilincinde olmamaktır.
Günlük zamanın kuralları dışına çıkıldığında, olmamak olmak kadar kesindir. Evrenin içerdiği her şeyden söz edemeyiz, çünkü öyle bir şey dediğimizde evrenin bitimli olduğunu benimsememiz gerekir ki, ispat edemesek de biliyoruz ki evren bitimsizdir. Bir an gelecek (tabii bir tek an olmayacak) bileceğiz (ama bilmek, varolmaktan farklı olmayacak arbk) ki biz bütün karşılaştıklarımızın bir parçasıyız ve bütün karşılaştıklanrnız zaten bizim bir parçamızmış.
Zamanın hiçbir anlamı yok bu yolculukta, uzamın, mekanın anlamı yok. Tüm zamanlarda varolunabilir, her mekanda bulunulabilir. İnsan aklı tek bir günde okyanusları sığ havuzlara dönüştürebilir. Doğduğu topraktan bir adım öteye gitmemiş kimi kişiler tüm dünyayı dolaşmışlardır. Düz çizgi üstünde sürdürülen bir yolculuk değildir bu, bir ileri bir geri gider, takvim tanımaz, gövdenin kırışıklıklanru, buruşukluklarıru görmez. Benlik belli bir anda, belli bir mekanda kısbnlamaz; ama kimi kez, bir an ile bir mekanın kesiştiği bir noktada ve yalnızca orada, belki bir an için, benliğin bir kapıdan çıktığı görülebilir. Ve anında yok olur.
Tanrı insanın kalbine bakar, yoksul bir kadının entarisine değil
Reklam