Her insan fitraten kıymetli olmayı, kendisine değer verilmesini, sevilmeyi arzu eder. Kıymetsiz, değersiz olmak, insanı aşağılık kompleksine götürebilir.
İnsan hayatı boyunca sevdiği ve alaka peyda ettiği varlıklara kavuşamamanın ızdırabını, kavuştuğu varlıkların ise kendisinden ayrılmasının elemini çeker. Nihayette, kendisi de bütün ahbabından ayrılarak, kabrin karanlıklarına yalnız olarak girer.
Günümüz medeniyeti insanın yalnızca bedeni, nefsani hazlarına hitap etmiş, manevi yönünü ihmal etmiştir. Manevi yönün ihmal edilmesi de insanı stresli, depresyonlu hale getirmiştir. İnsanların bu manevi sıkıntılarına hiçbir fen, hiçbir teknoloji de çare bulamamıştır.