O çıplak dağda nasılsa kalmıştı koca ağaç. Peşipeşine gelen kışları tek başına geçirir. İlkbaharda yalnızdır binbir kol yollamıştır toprağa kalbini okutmayan yüz gibidir.
Uzun sarı yüzünde şekil değiştirmekten yorulmuş bir ifade vardı. Nasıl elde edildiği belli değildi bunun, kahır dolu gibiydi ama başka bir şeydi belki.
Ya da ölün sarılamadan birbirinize
Mezarsız ve tersyüz edilmiş ölümlerle
Yatağınızda denizde boğulur gibi
Tarlanızda mahzene basılıp boğdurulur gibi
Uykunuzda toprak altında kalır gibi