Bu hayatta yirmi yıl yaşadıktan sonra dünyanın yaşamaya değer bir yer olduğunu anladım.
Yirmi beş yıl yaşadıktan sonra aydınlıkla karanlığın bozuk para gibi iki taraflı olduğunu, ışığın vurduğu yerde mutlaka gölgenin de olacağını anladım.
Otuzuncu yılımı yaşadığım şu anda ise şöyle dü şünüyorum:
Mutluluk arttıkça hüzün de iyiden iyiye artar. Keyiff hissettikçe çekilen acı büyür.. Bunları ayırmaya çalışırsan hayatın akışı bozulur. Bir araya getirmeye uğraşırsan başarısız olursun.
Sayfa 6
