buğçe
@kfmbll
Gerçek bir duygu asla bölünmez, ya bütündür ya da hiç yoktur.
Bakın, hangi yollardan birbirimize doğru yürümüşüz; hangi mıknatıs bizi acı suların okyanusu üzerinde, dağların eteğinde, pırıl pırıl kumlar üstünde, yeşil ve çiçekli iki kıyı arasında akan tatlı su kaynağına doğru yöneltmiş...
Çoğu mutsuz kişiler için yarın anlamsız bir sözcüktür. Ben de o sırada ertesi güne kesinlikle inanmayanlardandım.
Bedence çocuk kafaca yaşlıydım. Çok okumuş, çok düşünmüştüm, o kadar ki geçitlerinin dolambaçlı güçlüklerini, ovalarının kumlu yollarını göreceğim sırada yaşama metafizik biçimde tepeden bakıyordum.
Bu korkunç yalnızlığın altında ne acılar gizliydi! Terk edilmişliğim ne bunalımlar doğuruyordu!