Fundalıklar ve sümbüller arasında uçuşan pervaneleri izledim, otları hışırdatan hafif rüzgarı dinledim ve insan, bu dingin toprağın altında uyuyanların nasıl olur da huzursuz bir uyku içinde olduklarını düşünebilir, diye şaştım.
Hep böyle yaparlar. Hislerinle oynarlar. Belki çok acımazsız görünüyorum. Ama başka türlü nasıl öğrenecekler. Bizim de duygularımız olduğunu öğrenmeleri lazım. Her kahrolası gün ondan ayrı olmaktan hoşlandığımı mı sanıyor?