luzia
@khizuro
uyu aşkım, güneşe yakın yerlerde dolaş
Öğrenci
43 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
rüyamda gördüğüm yazı;Edebiyat
hayat, sanki upuzun bir yolculuktu benim için; ne başında ne de sonunda belli bir yer işareti olan, yalnızca duraklarla bölünen, soluk bir çizgi. her durakta bekledim, ellerim ceplerimde, gözlerim ufukta, içimde bir umut. beklemek, adeta benim gölgem oldu; nereye gitsem peşimden geldi. trenin kapıları açıldığında, içeri dolan rüzgârla birlikte hep bir şeyin, güzel bir şeyin, belki bir haberin, belki bir yüzün, belki de bir başlangıcın bineceğini sandım. ama her seferinde, vagonlar ya boş kaldı ya da tanımadığım yabancılarla doldu.
ben de pes ederdim bazen. omuzlarım çökmüş, adımlarım ağırlaşmış, "artık yeter," diyerek inerdim o yolculuktan. işte tam o an, tam ben rayların kenarında uzaklaşırken, bir gölge belirirdi peronda. indiğim trene, bıraktığım vagona, o beklediğim şey binerdi sessizce. zaten hep böyle olurdu; ben vazgeçtiğimde o gelirdi, ben yürüdüğümde o dururdu. neden, diye sordum kendime gecenin bir yarısında, neden hep benden sonra gelir bütün güzellikler?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kaç gece oldu saymadım
kaç gece olmuştu sahi
bana zindan gibi gelen geceler
senin ellerime tutuşturduğun çiçekler
solup gidiyor
imkanım olsaydı
onların yerine ben solup gitmek isterdim
tamamen silinmeyi
bir daha var olmamayı
kimse tarafından hatırlanmamayı
tanrı'nın bile unutmasını
yok olmayı isterdim
hiçbir iz bırakmadan
kimseyi üzmeden
en çok da seni üzmeden
çiçeğim
- solup giden çiçekler
bu gece, son bir defa daha denedim
verdiğin çiçekleri
özenle suladım
bir kez daha
belki de son kez
ama onlar bile direnemedi
senin adına çabaladım
didindim ben de
ama nafile
direnemedim ben de
çiçeklerle paylaştım
aynı kaderi
belki de yaşamalıydım
solgunluğu içimde
ben de fazla uzun sürmeden
solmalıydım
gizlenen hüznümü
rüzgârda bırakmalıydım
belki de vakti geldi artık
düşünmeliyim
solgun bir yaprağın
hüznünde kaybolmayı
- çiçekler de direnemiyor artık