sanırım söz konusu kayıplar olduğunda yüzleştiğimiz tek şey, hiçbirimizin yeterince çabalamadığı.
aynı gemideydik. birine ne kadar çok değer verirsen güverte o kadar büyük olur. ne kadar büyük olursa gemi, o kadar geç fark edersin sızıntıyı. su bir gün ayaklarınıza dolaşır ve artık gemiyi kurtarmak için geç kalmışsınızdır. gemi batar. her şeyle birlikte. bazen boğulmazsın ama akıntıyla sürüklenirsin. farklı kıyılara vurursunuz. ama o gemi batar. en kötüsü bu sanırım. ölümden bile daha kötü olan şey, bir daha asla o gemiye binemeyeceğinizi bilmek.
"sonra ben bıraktım seni."
"sonra sen, affetmemi istedin seni. çünkü ben seni bıraktığımda, sen affetmiştin beni. çünkü yaptığım her şeye rağmen, seni geride bırakmama rağmen affetmiştin. benim de seni affetmemi istedin."