“Evlenirsen pişman olursun. Evlenmezsen de pişman olursun. Çocuk yapsan da yapmasan da pişman olursun.
Kierkegaard bunu 200 yıl önce şöyle söylemiştir; ‘Neyi seçersen seç pişman olursun. Çünkü sorun tercihlerinde değil yaşanmamış bir hayatı romantize etmendir. İnsan her daim gidilmemiş bir yolu cazibeli ve gizemli bulur. Bu yüzden mesele en doğru seçimi yapman değil hangi pişmanlıkla yaşayacağını seçip, karar vermendir.”
"Evlen, pişman olacaksın; evlenme, yine pişman olacaksın; evlensen de evlenmesen de her iki durumda da pişman olacaksın. Dünyanın saçmalıklarına gül, pişman olacaksın; onlara ağla, yine pişman olacaksın; gülsen de ağlasan de her iki durumda da pişman olacaksın. Bir kadına güven, pişman olacaksın; ona güvenme, yine pişman olacaksın... Kendini as, pişman olacaksın; kendini asma, yine pişman olacaksın; kendini assan da asmasan da her iki durumda da pişman olacaksın.
Beyler, bütün felsefenin özü işte budur."
Filozufun da belirttiği gibi, hayat aslında en doğru seçimi bulma oyunu değil; hangi seçimin getireceği pişmanlığı göğüslemeyi göze aldığınla ilgili bir kabulleniş süreci.
Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş kitabına devam edemiyorum. Çünkü Kierkegaard'ın her "zambak" deyişinde "zambağa siz diyen şair görme güzelliğine" muhatap zât düşüyor aklıma.
Bunlar hep delirmeler sarayında misafir olmuşluktan muhtemelen.
Sohrab Sepehri
