Zevahiri çalmış kızıla, bakıra,
Veda vakti gelmiş, durur mu?
Payidar olmadığını bilir ya,
Güz bahanesi olur mu?
Zamanı geldiğinde, ruh durur mu?
Namütenahi dünyaya yol alacak.
Gurbetçi ruh, ahde vefasını unutur mu?
Mihman idi dünyada, sandı, ebedi kalacak.
Ruhun zevahiri çaldı karaya,
Nefs-i emmare'yi , sandı azazil, uydu ona.
İhtiras kuşattı her yanını,
Ama bilemedi, evvelbahar, yok ona.
Soğuk bir başkentin sokağı,
Ruhum prangasını kırmış.
Sisli bir güzün ayazı,
Ateş yüreğimi sarmış.
İstemem bir sıfatı, bir ismi,
Olmasın bir parkam.
Konulmasın davamın bir ismi,
Haykırır insan için yüreğim.
Bir işçinin elleriydi ellerim,
Çığlığım, halkımın sesi.
Vatanım için bir neferim.
Vazgeçmem, duysamda ölümün sesini.