Hepsi boş bu işlerin... Seni bana yabancı yapan ne varsa boşa, kuleler dikiyorlar boyuna, askerler diziyorlar karşılıklı, neymiş sizin taraf bizim taraf... O kulelerin arkasında herkes birbirini yiyor, set de çeksen, araya derya deniz de sığdırsan farketmez. Çiğ süt emmişiz hepimiz, hiçbirşey bulamasak kendi kendimizi yeriz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İş geçime, sağlığa, kısmete, hastalığa, ölüme geldi mi İstanbullularda din ayrımı falan kalmaz, hepsi birbirinin kutsal alışkanlıklarından medet umardı.
...Çünkü Dostoyevski gibi insan vicdanının temsilcisi olan bir yazar bile başkasının mülküne göz dikiyorsa, sıradan insanların yaptığı şeyler nasıl kınanabilirdi?