Yazar:
Deniz Gezgin
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 27 dk.
Sayfa Sayısı:
157
Basım Tarihi:
2012
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789755705774
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2018 94. kitabı
Ahraz bu yıl içinde okuduklarim arasinda beni en çok şaşırtan kitap oldu. Güzel bir kitap oldugunu duymuştum fakat bu denli sevecegimi hiç tahmin etmemiştim.
Kağıt toplayıcılığı yaparak hayatta kalan (bakın yaşamak demiyorum) bir kız çocuğu ile başlıyor kurgu. Olaylar hızlı fakat derinlemesine anlatılarak ilerliyor. Yani az cümle ile çok iş yapmış Deniz Gezgin.
Bir kız çocuğu düşünün, çocuk yaşta yetişkin olmak zorunda bırakılıyor.
Bir anne düşünün yaşarken ölü..
Bir beden düşünün her yeri kabuk bağlamış, kimse dokunmuyor, dokunulsa da hissetmiyor.
Ve bir çocuk düşünün hayatta fakat kimse görmüyor.
Mitletle, masalsı anlatımla süslenmiş kesinlikle edebi olarak çok zengin bir kitap. Deniz Gezgin nerede uzun anlatım yapacağını, nerede kısa tutacağını çok iyi ayarlamış o yüzden hiç ama hiç sıkılmadım okurken, tek bir sayfada bile.
Toplumun kendinden olmayanı nasıl ötekileştirdiğini, günah keçisi ilan ettigini ve iki yüzlülüğünü gözler önüne seriyor bu kitap. Ötekilere ait bir şeyler okumak isterseniz bu kitap harika bir seçim.
Ahraz'dan detaylı olarak bahsettiğim videomu izlemek isterseniz link: youtu.be/8-CbEQVmD1s
Uzun zaman önce denizsiz topraklardan gelenler, gidenlerin boşalttığı evlere, onların terk ettiği bahçelere yerleşmişlerdi. Suyun koloy kolay durulmadığı bir Ege kasabası. Adile bu kasabada bir balıkçı teknesinde dünyaya gelmişti. Annesinin onu doğurduktan sonra sırra kadem basması ile başlamıştı küçük kızın makus talihi. Bu kötü talih sadece Adile'yi değil ondan doğacak ahraz oğlu İsrafil'i de etkileyecekti.
Geceler ağırdı, masuma uyku, sarhoşa cesaret veriyordu. Adile, babası ve gece arasında gizli bir anlaşma vardı. Sabahlarda hiç sözü edilmeyen, güne bulaşmayan. Yalnız, sahipsiz küçük Adile, insanlardan her türlü kötülüğü gören, itilip kakılan, küçük yaşta babasız bir oğlan dünyaya getiren Adile. Oğlu İsrafil'in Ahraz olduğunu anladığında naçar kalan Adile.
Zor bir hayata, bir de kulaklarını bu dünyaya sonsuza dek kapatarak doğmuştu İsrafil. Duymayan kulakları onun dilini de bağlamış onu tümden sessizliğe mahkum etmişti
Tüm ahrazlığına rağmen hayatı sevdi İsrafil, gök rengi bir köpek olan Mavi, kasabada ağaç ustalığı yapan Yusuf Usta, sonralarda karşı adadan kaçak gelen Marika İsrafil'in belki de bu dünyaya tutunma nedenleri oldu, haa bir de yaptığı resimler.
Çok güzel bir kitaptı Ahraz. Deniz Gezgin'den okuduğum ilk kitaptı.Yine yeni bir yazarla tanışmanın ve harika bir kitap okumuş olmanın mutluğu ile kapadım kitabın kapağını. Ben diyeyim masalsı, siz deyin destansı dili, anlatımı, kurgusu ile harika bir hikayeydi Ahraz.
Kitabı okurken Adile'nin çaresizliğine içim yanarken, İsrafil'in her şeye rağmen hayata tutunma çabası ile umutlandım, Yusuf Usta'nın yalnızlığına ve Marika'nın gidişine üzülürken, kasaba halkının kendinden farklı olanı şeytanlaştırıp,onlara yaşam hakkı tanımaması ise beni çileden çıkardı.Ahraz suda başladı suda sona erdi.
Bu kitabı ben
9/10
2023 16. kitabı
Öncelikle kitabı hediye eden 
Melike görür kardeşime çok teşekkür ederim harika bir eser okudum gerçekten.
Hikaye Gerence adı verilen bir Ege adasında yatacak yeri dahi olmayan, yaşamını kağıt ve çöp toplayarak sürdüren öksüz kız Adile ve babası ile başlıyor. Adile babası ölünce boş bir eve sığınıyor karnında bebeğiyle ama bebeğin babası muallakta kalmış adı bile geçmiyor kitapta. Adile acılar çekerek soğukta kırık camlı odanın köşesinde üzerine karlar yağarken bir bebek dünyaya getiriyor, İsrafil...
Sağır ve dilsiz İsrafil, ifritin oğlu İsrafil, piç İsrafil, şeytanın tohumu İsrafil...
Tanrı katında bazı günahlar vardır bedeli çok ağır olur ve herkes öder, İsrafilin hiç bir günahı yoktu, hatta sesi bile yoktu duyduğu ya da konuştuğu, sadece tertemiz bir kalbi vardı ve insanoğlu onu bile sığdıramadı küçücük bir barakaya ve bunun bedelini çok ağır ödedi insanoğlu.
İsrafil önünde ....... yazan tekneye bindi ve huzura doğru yelken açtı, Marika'ya...
Melike görür kardeşime çok teşekkür ederim harika bir eser okudum gerçekten.
Hikaye Gerence adı verilen bir Ege adasında yatacak yeri dahi olmayan, yaşamını kağıt ve çöp toplayarak sürdüren öksüz kız Adile ve babası ile başlıyor. Adile babası ölünce boş bir eve sığınıyor karnında bebeğiyle ama bebeğin babası muallakta kalmış adı bile geçmiyor kitapta. Adile acılar çekerek soğukta kırık camlı odanın köşesinde üzerine karlar yağarken bir bebek dünyaya getiriyor, İsrafil...
Sağır ve dilsiz İsrafil, ifritin oğlu İsrafil, piç İsrafil, şeytanın tohumu İsrafil...
Tanrı katında bazı günahlar vardır bedeli çok ağır olur ve herkes öder, İsrafilin hiç bir günahı yoktu, hatta sesi bile yoktu duyduğu ya da konuştuğu, sadece tertemiz bir kalbi vardı ve insanoğlu onu bile sığdıramadı küçücük bir barakaya ve bunun bedelini çok ağır ödedi insanoğlu.
İsrafil önünde ....... yazan tekneye bindi ve huzura doğru yelken açtı, Marika'ya...
Sonunda tanıştık meşhur Ahraz ve yazarı Deniz Gezgin ile. Epeydir listemdeydi ya, bu aralar kitap siparişi vermek istemiyorum. Ankara Kitap Fuarı derdime çare oldu. Sel Yayıncılık’tan bir son dakika kararı ile Deniz Gezgin’in "Ahraz" ve Zeynep Kaçar’ın "Kabuk" kitaplarını edindim.
Yazarın farklı bir tarzının olduğunu yapılan incelemelerden biliyordum. Yazarın önceki kitaplarından da az çok tahmin edebiliyorum "Ahraz" ın içeriğini. Hayvan Mitosları, Su Mitosları, Bitki Mitosları. Elbette bu kitapta da mitlerden bahsedecekti, bu kaçınılmaz. Okurlar sever mitosları ve kadim hikayeleri. Farklı bir çekiciliği vardır gizemli unsurların.
Kitabın ismi de gayet çekici, kısa ve akılda kalıcı. Ahraz. Sözlük anlamı; sağır ve dilsiz. Bir kitap için çok iyi bir tercih. Bir okur sadece ismine bakarak bile tercih edebilir.
Kitabın girişinde etkili bir giriş cümlesi ve mistik bir hikaye. Vaaaay.. Okurun beklentisini bir anda tavan yaptırıyor. Daha sonraki 10 sayfayı en az 3 kere okumuşumdur. Böyle bir 10 sayfa daha olsa kitabı bırakırdım. Hikayenin geçeceği mekan tanıtılıyor. Aslında söylenmek istenen birkaç paragraf. Arka arkaya yapılan benzetmelerin hepsi aynı anlamı veriyor. Tabi kullanılan kelimelerde pek aşina olmadığımız kelimeler olunca, yazar da kullandığı dil ve cümle yapısı ile okurun işini iyice zorlaştırınca iş içinden çıkılmaz bir hal alıyor.
Romanlarda mekan tanıtımları önemlidir, en nihayetinde olaylar bu mekanda geçecek. Okurun mekana ısınması gerekir. Çok uzun betimlemeler olan gayet kuvvetli romanlarda vardır ama mekanın detaylarına girmeden sadece genel unsurlar üzerinden bunu ilerletirseniz okurun beklentisini kırarsınız. Çok karmaşık cümleleriniz olabilir, okurun tekrar tekrar okumasını, bir emek vermesini de bekleyebilirsiniz ama bu emeğin karşılığını
Derin bir nefes alın ve o çektiğiniz nefeste denizden gelen tuzlu su kokusunu hissedin.
Beni Deniz Gezgin'le tanıştıran https://1000kitap.com/ankarakitap 'na teşekkürü borç bilirim. Zirâ uzun zamandır kitap okumamış olmama rağmen bu kitap öylesine iyi geldi ki. Edebi açıdan hem doyurucu hem de oldukça okunabilir. Usul usul işleniyor içinize zaman, mekan ve duygular.
İçerik olarak bugünkü toplantıdaki konuşmalarla daha derin ayrıntılara inilince kafamda oturaklı bir hâl alsa da, her insanın içinde bir burukluk bırakacağına inanıyorum.
Çevremizde her gün görüp fakat görmezden geldiklerimizin hikayesi. Yahut bazen de kendini o topluma ait hissedemeyiş. Ailesizlik kavramı çok güzel işlenmiş. Her bir karakterin ortak noktaları olduğu kadar başka başka derinlikleri var. Hani yolda yürürken içimizden geçiririz ya acaba diğerlerinin hayatları nasıl, kimler neler yaşıyor, ne acılar çekiyor, neler düşünüyor. İşte bu kitap o hayatların bir kaçının içine çekiyor bizi de. Onlarla birlikte hüzünleniyor, düşünüyoruz.
Kitapta metaforlar yoğun bir şekilde işlenmişti ama ne yalan söyleyim ben onlara pek kafa yormayıp kitabın bende bıraktığa ize baktım. Bana kalırsa o iz hoştu. Yine de daha az metaforlar olsa hafifleyebilirdi.
Okumaya değer bir kitaptı. Tavsiye ederim :)
AhrazEdebiyat
Bu yazarin ilk eseri idi oxudum. Gozel bir eser idi Ahraz..
Insanlardan ferqli olmaq - hem xarici, hem de daxili cehetden, sanki bir eksiklik kimi olur. Hec kim topluluq bele hemin insani etrafinda istemir. Hemin insan da her kesden uzaqlasir hetta kuculur ve ailesine de tesir edir. Usagi ile normal danismir ve hemin usaq da eynen hemin valideyn kimi olur. Dislanmis..
Eserde ise lap balaca yaslarindan dislanan Adile var. Adilenin heyatini oxumaq ve gozumde canlandirmaq heqiqeten cetin idi. Adile kimi onun oglu Israfil de eyni heyati yasayir, amma Israfil daha heyata bagli, daha cox istediyini eden ve daha olumlu dusunen olur. Heyif ki Israfil kar ve lal olur. Bu da Adile hamile olanda ona komek eden olmur qizdirma ve xestelikli gun kecirdir. Usaga tesir edir. Bunu bilenden sonra ise Adile butun ada sakinlerine lenet edir ve hemin lenet ele adanin sonu olur. Eserdeki gozel urekli sujet ise Yusuf olur. Hemise Israfile komek edir, destek olur sona kimi beraber olurlar… aci sehne ise Israfilin sevdiyi qizin getmesi olur. Hec vidalasmadan.
Bir kız çocuğu düşünün, çocuk yaşta yetişkin olmak zorunda bırakılıyor.
Bir anne düşünün yaşarken ölü..
Bir beden düşünün her yeri kabuk bağlamış, kimse dokunmuyor, dokunulsa da hissetmiyor.
Ve bir çocuk düşünün hayatta fakat kimse görmüyor.
Xos oxumalar!
"Şeytan yükümüzü sırtlanan günah keçisi değilse nedir?" cümlesi ile başlayan,
Yusuf’un sabrı, israfil’in şarkısı, bol manzaralı, deniz kokulu, yosun kokulu bir kitap.
Ötekileştirmeyi anlatan bir kitap ta denebilir aslında.
Kalmak, sinsi bir kaderin sahibinin eline tutuşturduğu intihar silahı gibidir;aciziyyetin doruklara ulaştığı bir hiçlik hali. Rüyasinda koşan bir kötürümün uyanışı kadar ağır ve kaçışı imkansizdır.. Kitabı bitirince neler hissetigimi anlatamayacak kadar ahrazim..
Deniz Gezgin'in ilk romanı, bu kitabı bana öneren sevgili Zafer Korkmaz'ın da söylediği gibi, yüksek bir edebiyat tadı, lezzeti barındırıyor. Yazarın ilk romanında bu kıvamı, bu lezzeti yakalayabilmiş olması kesinlikle takdiri hak ediyor. En son Sema Kaygusuz'un hikâyelerini okumaya başladığımda ilk kez okuduğum bir yazardan böylesine etkilenmiştim. Deniz Gezgin de son derece maharetli bir kalemle, müthiş bir üslûpla, edebiyatın tadını vere vere anlatıyor hikâyesini. Öyle ki; bazı yerlerde bugüne dek hiç karşılaşmadığım, beni şaşırtan imgelerle karşılaştım ve huyum olmamasına rağmen cümleleri tekrar tekrar okudum. Kötülüğü, güzelliği böyle bir edebiyatla anlatabilmek, ilk romanını yazmış bir yazar için ne büyük bir başarı...onun okurları bizler için de hiç ama hiç hafife alınmaması gereken bir yazar olduğunu ispatlayan muazzam bir edebiyat şöleni Ahraz. Herkese öneriyorum.
Kağıt toplayarak yaşamaya çalışan bir kadın, Adile.
Ve oğlu, Ahraz İsrafil
Etkili betimlemelerle dolu bir kitap. Toplum tarafınfan ötekileştirilmiş, yok sayılmışların hikayesi. Çok sevdiğim bir kitap oldu. Çarpıcı hikayesiyle insanların nasıl kendilerinden olmayanı dışladığını görüyoruz. Yaptıklarımızın, iyilik ve kötülüklerin sorumlusunun kendimiz olduğunu, başkalarına yükleyerek kurtulamayacağımızı anlatan bir eser.
*korkma çocuk, biz o cennete hiç alınmadık..
Yazar Hakkında
Deniz GezginYazar · 6 kitap
1981'de, İstanbul'da doğdu. On yaşında ailesiyle İzmir'e taşındı. Ege Üniversitesi Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi bölümünde lisans eğitimini tamamladıktan kısa süre sonra Çeşme Dalyanköy'e yerleşti. Kültür tarihi ve mitoloji üzerine çalışan yazarın bu alanda yayımlanmış kitapları (Bitki Mitosları, Sel, 2007; Hayvan Mitosları, Sel, 2007; Su Mitosları, Sel, 2009) ve makaleleri bulunmaktadır. Bunun yanı sıra çeşitli dergi ve seçkilerde öyküleriyle yer almıştır. Şimdilerde Metro Gastro dergisi için kültür tarihi konulu makaleler ve Psikeart dergisine öyküler yazmaktadır. Ahraz yazarın ilk romanıdır.
