Fakat bir gün, artık oraya gitmez oldum. Kimse beni zorlamadı ya da azarlamadı. Artık güneşin altında yüzüm kararana kadar koşup oynayan o 11 yaşındaki kız değildim. Zaman geçtikçe kara arkadaşımın çizdiği sinirler içinde daha da hapsoldum. Eskisi gibi etrafımdaki şeyler bana huzurlu ya da güvenli gelmiyordu. Dizlerinin ve avuçlarının yaralanması hiç umurunda olmayan cesur ve şakacı o eski kız çocuğu, bana gittikçe yabancılaşmıştı.
Bir hikayenin tam ortasındaysanız o kesinlikle bir hikaye değildir, yalnızca bir karmaşadır; karanlık bir gürültü, bir körlük..Sonrasında bir hikaye gibi bir şeye dönüşür. Bunu kendine veya başkasına anlattığın zaman.