“Dur bakalım,” dedi içinden, “mantıklı davranalım! Felaketlere alışmış biri olarak bir hayal kırıklığıyla altüst olmayalım; yoksa boş yere acı çekmiş olurum! Umudun ılık soluğunu derinliklerine kadar çekerek genişleyen yürek, buz gibi bir gerçeklikle içe kapanırsa parçalanır!
Artık özgürlükte yetinmiyor, zengin olmanın özlemini çekiyordu; bu Dantes’in değil, insanın gücünü sınırlarken onu sonu gelmeyen isteklerle donatan Tanrı’nın hatasıydı!